งเช่นกันจากนั้นกองทัพหลายแสนนายที่ได้ยินเสียงยังไม่ทันตั้งสติกลับมาได้เยี่ยนจื่อเยี่ยก็จับท่านพ่อและน้องรองของเขาหายวับออกมาจากประตูหยวนกวงแล้ว“จับพวกมันไว้!” ซีเหอตั้งสติได้อย่างรวดเร็วเหล่าเทพรับใช้ตำหนักเทียนตี้เองก็ตื่นตัวดี พวกเขาโถมเข้าใส่ในทันทีที่กลิ่นอายแปลกหน้าปรากฏ
ทว่า… ความเร็วของเทพใดๆ ก็สู้ความเร็วของต้าซือมิ่งที่อุ้มลูกอยู่ไม่ได้ จังหวะที่ครอบครัวท่านพ่อตาหายตัวออกมา เขาก็อุ้มลูกน้อยมาปรากฏตัวข้างหน้าสามพ่อลูกแล้วดังนั้นซีเหอยังไม่ทันพูดจบ ต้าซือมิ่งก็พาเยี่ยนชิงสามพ่อลูกกลับมาที่เดิมแล้ว ขณะที่เทพรับใช้เทียนตี้ยังไม่ทันรับรู้ ‘ปัญหา’ เลยด้วยซ ้า…“ท่านตา!?” เยี่ยนเสี่ยวเป่างุนงง เขาคิดว่าเมื่อครู่ตนตาพร่าไปครู่หนึ่ง ท่านตาและลุงใหญ่ลุงรองของเขาจู่ๆ ก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาแล้วมหัศจรรย์มากเลย! สุดยอดไปเลย!“พ่อเล่นมายากล?”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ดวงตาเป็นประกายฉุดดึงท่านพ่อของเขา คิดว่าท่านพ่อเป็นคนเสกท่านตาและท่านลุงทั้งสองของเขาออกมาเหมือนกับที่ท่านพ่อเสกพ่อตัวน้อยออกมาได้ เขาคลั่งไคล้จนจะเป็นบ้าแล้วแน่นอนว่าเยี่ยนชิงสามพ่อลูกที่ถูกนำตัวมาก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างจากเยี่ยนเสี่ยวเป่านัก ทั้งสามยังยืนหน้าเหวออยู่ที่เดิม พวกเขาที่เมื่อครู่นี้เพิ่งผ่านวิกฤตไปจะไปคิดออกได้อย่างไรว่า นอกจากจะไม่เป็นอะไรแล้ว ยังได้พบเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์และครอบครัวที่พวกเขาคิดถึงมากที่สุดอีกด้วย
“ท่าน
