“อย่าว่าแต่เจ้าเลย ทุกคนก็เหมือนกัน โชคดีที่สาวใช้ของคุณหนูใหญ่เยี่ยนคอยคุมประพฤติ ไม่ให้จิ่วอิงนั่นกินพวกเรา สุดท้ายยังส่งพวกเรากลับเมืองจิ่วหลี มิเช่นนั้น…”เหล่าสามัญชนเมืองจิ่วหลีที่ฝันร้ายถึงจิ่วอิงเหมือนกันทุกคืนล้วนเป็นศิษย์สำนักจิ่วหลีที่ครานั้นถูกพาไปโจมตีเมืองชางอู๋ และเมืองจิ่วหลีในบัดนี้อยู่ภายใต้การปกครองของสำนักชางอู๋แล้วสองปีมานี้ ภายใต้การปกครองร่วมกันของสำนักชางอู๋และชือหมินหมิ่น เมืองจิ่วหลีค่อยๆ ฟื้นฟู เหล่าปราชาชนของเมืองจิ่วหลีก็ว่า
นอนสอนง่าย มีระเบียบวินัย ไม่มีใครต่อต้าน เพราะถึงอย่างไรก็ยังตกใจกับจิ่วอิงจนมิอาจลืมได้ลงทัวถ่าเทียนอ๋องที่ได้ยินถึงตรงนี้ก็ไม่ได้โพล่งถามอะไรออกไป แต่เท่าที่เขาคาดเดา จิ่วอิงที่มนุษย์ฝึกฌานเหล่านี้พูดถึงน่าจะคือจิ่วอิงที่อยู่ในหมายจับสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เวลาก็ตรงกัน เพราะหนึ่งวันบนสวรรค์เท่ากับหนึ่งปีในโลกมนุษย์ ดังนั้นหลังจากที่ทัวถ่าเทียนอ๋องเดินออกจากร้านขายเหล้าแล้วก็ลอบโจมตีมนุษย์ฝึกฌานคนหนึ่งในที่ที่มีผู้คนน้อยเพื่อค้นหาวิญญาณของเขา สุดท้ายทำให้เขามั่นใจว่าจิ่วอิงทั้งสองตนนี้มีหน้าตาตรงกัน และยังเห็นใบหน้าทั้งสามคนที่ตรงกันอีกด้วย“สาวใช้ นายน้อยอินและบ่าวใช้อะไรนั่นตรงกับคนที่อยู่ในคำสั่งหมายจับ ดูท่าคุณหนูใหญ่เยี่ยนก็คือตัวตนของท่านนั้นในโลกมนุษย์นางมีบิดาและพี่น้องอยู่ในโลกมนุษย์ด้วยหรือ” ทัวถ่าเทียนอ๋องคิดไม่ถึงว่าทุกอย่างจ
