ะราบรื่นเช่นนี้ทว่าเขายังคงระมัดระวังมาก นี่ก็เป็นเหตุผลที่ซีเหอเลือกเขาและคิดว่าต้องไม่ทำให้นางผิดหวัง ทัวถ่าเทียนอ๋องท่านนี้รอบคอบมากจริงๆ!อย่างน้อยจนถึงบัดนี้ อิงหลงโบราณก็ไม่ยังไม่สืบพบตัวเขา ถึงอย่างไรเขาลงมาจากประตูหยวนกวงในตำหนักเทียนตี้ ไม่ใช่ประตูสวรรค์! ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่อิงหลงโบราณจะจับกลิ่นอายของทัวถ่าเทียนอ๋องได้โดยไร้ซึ่งสัญญาณใดๆ มิหนำซ ้าฝ่ายหลังยัง
ระมัดระวังตัวเช่นนี้ ทัวถ่าเทียนอ๋องจึงคลำทางมาถึงเมืองชางอู๋ได้สำเร็จ!ในขณะเดียวกัน…เยี่ยนชิงกำลังทำ ‘ภารกิจ’ ประจำวันนั่นคือถอนหายใจมองฟ้า“สองปีแล้ว ไม่รู้ว่าเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เป็นอย่างไรบ้าง”“ท่านพ่อวางใจเถอะ เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ต้องมีชีวิตสุขสบายดี ยังมีน้องเขยอยู่มิใช่หรือ” เยี่ยนจื่อเสาเองก็ปลอบท่านพ่อรายวันจากนั้นเขาก็ถูกเยี่ยนชิงต่อย “คำก็น้องเขยสองคำก็น้องเขย ไอ้คนไม่เอาไหน!”“ท่านพ่อ!” เยี่ยนจื่อเสารีบวิ่งหนี เพียงแต่ว่าขณะที่เขากำลังจะวิ่งออกจากประตูก็ถูกขวางไว้!ทัวถ่าเทียนอ๋องที่ปรากฏกายต่อหน้าพ่อลูกทั้งสองอย่างไร้สุ้มเสียงยังอุตส่าห์หาได้ถูกบ้าน “ในเมื่อคิดถึงเช่นนี้ ข้าจะพาพวกเจ้าไปหาเอง”
