า เพราะว่าสภาพของเขาไม่ต่างจากสภาพของนางเมื่อครั้นก่อนจะร่วงหล่น เป็นสภาวะที่รู้สึกว่าใช้ชีวิตมานานเกินไปจนเห็นทุกอย่างจืดจาง ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆในอดีตเยี่ยนอวี๋ไม่คิดว่าเป็นปัญหาอะไร เพราะไม่ว่าจะเป็นนางหรือหยวนสื่อเทียนจุน พวกเขาก็มีชีวิตมายาวนานเพียงพอแล้วหัวใจหยุดนิ่งดั่งน ้าที่หยุดไหล ตกอยู่ในสภาวะที่พร้อมจะสิ้นสุดชีวิตลง ไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย แต่ว่า…“มีปัญหาจริงๆ ด้วย” เยี่ยนอวี๋รู้สึกได้ว่าหลังจากหยวนสื่อเทียนจุนเหมือนจะ ‘สะดุ้งตื่น’ ก็ได้กลับเข้าสู่สภาวะฟื้นฟู ‘พลังชีวิต’ อีกครั้ง นางรับรู้ได้ทันทีสัญชาติญาณของนางถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นนางก่อนที่จะร่วงหล่นหรือหยวนสื่อเทียนจุนในบัดนี้ล้วนตกอยู่ในสภาวะผิดปกติจริงๆ…ดูท่าหลังกลับไปตำหนักสวรรค์ลงโทษซีเหอแล้ว นางคงต้องคุยกับหยวนสื่อดีๆ เสียแล้ว เจ้าหมอนี่คงรู้อะไรบ้างเยี่ยนอวี๋ที่คิดเสร็จก็รู้สึกว่าด้านหน้ามืดดำไปอีกครั้ง นางรู้ตัวว่าเป็นเพราะสูญเสียพลังงานมากเกินไปจึงมิได้ฝืนตัวเอง เตรียมจะกลับไปพักผ่อนที่ข้างกายต้าซือมิ่ง
ทว่าต้าซือมิ่ง ‘หาม’ เด็กน้อยมาอยู่ข้างกายนางล่วงหน้าแล้วขณะที่นางหน้ามืดอีกครั้งนั้น เขาก็อุ้มนางขึ้นมาแล้วเยี่ยนอวี๋ “…”นางอยากจะพูดว่าทำเช่นนี้ไม่เหมาะสม แต่ต้าซือมิ่งกลับตบหลังของนางเบาๆ และกล่อมว่า “โอ๋ พักหน่อยเถอะ”“ใช่!” เด็กน้อยที่นั่งบนไหล่ของท่านพ่อก็พยักหน้าท่าทีจริงจังเขายังยื่นมืออวบอ้วนออกไปลูบใบหน้าข
