ม่อยู่กับควำมเป็นจริง นำงยังคงเชื่อ เชื่อไปเช่นนั้น เพรำะนั่นคือเสด็จแม่ของนำง เชื่อแล้วจะท ำไม แม้จะผิด เช่นนั้นก็…ปัง!ตี้เซินที่เคลื่อนไหวล ำตัวถึงขีดอักษรตัวสุดท้ำยเสร็จ นำงก็ตัดสินใจฆ่ำตัวตำยด้วยพลังไท่สื่อที่หลงเหลือสุดท้ำยอันน้อยนิดในร่ำงกำย! นี่คือสิ่งที่นำงเคยพูดว่ำ คนเดียวก่อเรื่องคนเดียวรับแต่เดิมนำงอยำกให้เทพธิดำหยวนชูคนนี้สังหำรนำง ท ำให้เสด็จพ่อรังเกียจปฐมรำชินีคนนี้ เช่นนั้นเสด็จแม่ของนำงก็ถือว่ำตำยตำหลับแล้ว แต่ตอนนี้… ฆ่ำตัวตำยเถอะ!
“เซินเซิน!”ฉำงซีที่พบว่ำจู่ๆ ตี้เซินฆ่ำตัวตำยก็ร้องลั่น นำงอยำกจะกระโจนเข้ำไปห้ำม น่ำเสียกำยที่แม้มือของซีหวังหมู่ก ำลังเช็ดน ้ำตำไม่ได้จับนำงไว้ แต่ก็ไม่มีทำงปล่อยนำงหนีไปแน่นอน มันใช้ผมเส้นยำวของมันมัดฉำงซีไว้แล้วส่วนตี้เซิน นำงกลับฆ่ำตัวตำยไม่ส ำเร็จ“ข้ำบอกให้เจ้ำตำยแล้วหรือ” เยี่ยนอวี่ถำมอย่ำงเย็นชำตี้เซินกระอักเลือด! นี่คือควำมเมตตำก่อนตำย แต่นำงกลับไม่รับไว้เยี่ยนอวี๋ที่ไม่รับไว้จริงๆ นำงย่อตัวลงมำหิ้วขำข้ำงหนึ่งของตี้เซินขึ้นมำจนเกิดเสียงดัง กร๊อบแกร๊บ ท ำเอำกระดูกที่แตกอยู่แล้วแตกละเอียดยิ่งกว่ำเดิมตี้เซินเจ็บจนยอมตำยดีกว่ำ แต่นำงก็รู้ได้ในทันทีว่ำฝ่ำยตรงข้ำมก ำลังช่วยนำง!?ควำมจริงเยี่ยนอวี๋ก ำลังช่วยตี้เซินอยู่จริงๆ แม้จะช่วยอย่ำงหยำบคำยมำก แต่ก็ก ำลังช่วยจริงๆ ท ำเอำตี้เซินเจ็บจนอยำกจะร้องขอควำมตำย! ถึงอย่ำงไรระดับควำมเจ็บปวดเช
