าไปในอ้อมอกของท่านพ่อ รู้สึกได้ว่าหากโตขึ้นไม่เชื่อฟังก็จะถูกจัดการแบบนี้…ทว่าต้าซือมิ่งยังไม่ลืม ‘สั่งสอน’ ว่า “เสี่ยวเป่า เห็นชัดหรือยัง”“เห็นชัดแล้วขอรับ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบเบาๆ“ต่อไปต้องเชื่อฟังท่านแม่ของเจ้านะ”“ขอรับ…”“มิเช่นนั้นหลังจากท่านแม่จัดการเจ้าเสร็จแล้ว ท่านพ่อเจ้าก็จะสั่งสอนเจ้าโดยทวีความรุนแรงขึ้นอีกสองเท่า”
“พ่อไม่ดี!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าต่อยท่านพ่อของเขาทีหนึ่ง “ทำลงคอได้อย่างไร! เป่าเชื่อฟังเช่นนี้!”หรงอี้ “…”นี่ถือว่าสั่งสอนเด็กน้อยล้มเหลวหรือไม่นะ“ฮึ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ทำหน้าถมึงทึงยังกัดมือท่านพ่ออย่างโมโหแม้จะไม่แรงมาก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ซีหวังหมู่และเทพอัสนีแอบหัวเราะเยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับชี้ไปที่พวกเขาอย่างโมโหแล้วสั่งว่า “ห้ามหัวเราะ!”“เจ้าค่ะ นายน้อย!” ซีหวังหมู่และเทพอัสนีตอบอย่างเชื่อฟังคำสั่ง…ในขณะที่ต้าซือมิ่งพูดไม่ออก เยี่ยนอวี๋ก็ซัดตี้เซินจนยับเยินฉางซีมองดูจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง นางรู้ว่าองค์หญิงเจ็ดต้องตายแน่ๆ!“องค์หญิงเจ็ด…”เหล่าเทพผู้พิทักษ์เองก็หน้าซีดเผือด เพราะพวกเขารู้ว่าครานี้ทุกคนอย่าได้คิดจะมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว แต่แม้จะเป็นเช่นนี้ พวกเขาก็ไม่มีกำลังฮึกเหิมที่จะสู้สุดใจหรือระเบิดตนเองเลย เพราะว่าผู้ที่กระหน ่าทุบ
ตีตี้เซินคือเยี่ยนอวี๋ นางยืนอยู่ที่นี่! นางกำลังทุบตีตี้เซิน กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์อันสูงส่งที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายนางเพียงพอ
