“ฮึ!” ตี้เซินแสยะยิ้ม “นังสารเลวคิดว่าตัวเองเป็นปฐมราชินีจริงๆเสียแล้ว ท่านพี่ เตรียมตัวให้ดี”“องค์หญิงโปรดวางใจ” ฉางซีกำหมัดแน่นก่อนจะเดินจากไปเตรียมตัวครั้งสุดท้ายในขณะเดียวกัน…อันที่จริงเยี่ยนอวี๋พวกเขายังอยู่ในเมืองต้าจ้างฟู เสียงของนางแค่ส่งข้ามมาจากอีกฟากเท่านั้น จุดประสงค์ก็เพื่ออำพรางการสำรวจของนาง นางอยากจะตรวจสอบให้มั่นใจถึงตำแหน่งของพวกลูกไก่ก่อน จะได้ช่วยพวกเขาออกมา กันไว้ดีกว่าแก้ทว่านางก็รู้ได้ในทันทีว่า ทั้งในและนอกเมืองเซวียนหยวนนั้นไม่มีกลิ่นอายของพวกลูกไก่อยู่เลย อย่างน้อยก็ไม่มีพลังชีวิต มีเพียงกลิ่นอายที่หลงเหลือเท่านั้นต้าซือมิ่งที่ไม่พบอะไรเลยเช่นกันก็เดาว่า “อาจจะหนีไปแล้ว”“ก็ไม่แน่ ข้ารู้สึกได้ว่าที่นั่นมีกลิ่นอายของเผ่าเทพสุริยันจันทราหลังจากที่เผ่าเทพนี้หลงผิดไปกับเทียนโฮ่ว พวกเขาก็ลงมือทำได้ทุกอย่าง บางทีพวกเขาอาจจะใช้วิธีอะไรทำให้พวกเราไม่พบตัวเชลยก็เป็นได้” เทพอัสนีเคยเสียเปรียบให้เผ่าเทพสุริยันจันทรามาก่อน มันจึงระวังเป็นพิเศษ
“เช่นนั้นก็ไม่สามารถรอดพ้นสายตาของนายท่านได้!” ซีหวังหมู่เชื่อมั่นในปฐมราชินีของพวกมันแต่เยี่ยนอวี๋ให้ความสำคัญกับความรอบคอบ นางจึงฟังความคิดเห็นของเทพอัสนี “ข้าและสามีจะล่วงหน้าไปก่อน ซีซีและเสี่ยวเหลยคอยลอบสำรวจ หากเจอตัวประกันให้ช่วยเหลือทันที ปู่จิ่วคอยคุมอยู่ที่นี่ อย่าให้ข่าวเรื่องซีซีและเสี่ยวเหลยฟื้นคืนชีพแพร่งพรายออกไป”“
