เด็กน้อยที่งีบเสร็จก็อ้าปากหาวอย่างเกียจคร้าน เห็นได้ชัดว่าดวงตากลมโตมองซีหวังหมู่อย่างงัวเงีย เพราะเขายังไม่ตื่นดีเขางีบไปเพียงไม่นาน อันที่จริงยังนอนไม่พอ แต่เพราะคิดถึงท่านพ่อรูปงาม เขาจึงตื่นขึ้นมาก่อนและยังจับเสื้อของท่านพ่อเขาไว้ด้วยสัญชาติญาณ ก่อนจะขดตัวในอ้อมอกของท่านพ่อเขาตัวเล็กๆ นุ่มนิ่มดูน่ารักน่าชังเช่นนี้ได้ซีหวังหมู่มาเป็นแฟนพันธุ์แท้อีกหนึ่งตัวได้สำเร็จ “น่ารักจังเลย! นายท่าน นายน้อยน่ารักจังเลย! น่ารักจริงๆ! อา…”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าสะดุ้งตื่นทันที! เขากะพริบตาสองสามที เรียกเสียงเล็กเสียงน้อยว่า “ซีซี?”“อ๊า!…” ซีหวังหมู่ไม่ไหวแล้ว!จิ่วอิงกลอกตาทั้งสิบแปดดวงเยี่ยนอวี๋กลับเข้าใจลูกน้องเก่า “ใช่หรือไม่ เนอะ! ข้าก็ว่าเสี่ยวเป่าน่ารักมากจริงๆ!”“น่ารัก! น่ารัก!” ซีหวังหมู่กลั้นหายใจพลางเข้าใกล้เด็กน้อย จู่ๆก็คิดได้ว่าตนเองหน้าตาดุร้ายไปหน่อย กำลังคิดว่าควรจะแปลงร่างเป็นมนุษย์ก่อนหรือไม่แต่เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับยิ้มตาหยีและยื่นมืออวบอ้วนของตนออกไปสัมผัสสีสันสดใสของซีหวังหมู่แล้ว “สวย! ซีซีสวย! อิงอิงสวย!”“นี่! ใจดำจริงๆ ไม่ใช่ปู่จิ่วของเจ้าสวยกว่ารึ!” จิ่วอิงไม่ยอม มันยังสะบัดหางอัน ‘งดงาม’ ของมัน“ฮ่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าดีใจมาก “สวยๆ!”ซีหวังหมู่ใจละลายไปหมดแล้ว…เยี่ยนอวี๋กลับสัมผัสถึงกลิ่นอายผิดปกติตามแขนขาของซีหวังหมู่ที่ฟื้นตัวแล้ว นางรีบใช้มือแตะเพื่อตรวจสอบและนางก็พบว่าตามแข
