นขาทั้งสี่ข้างที่ถูกผมยาวหยักศกสวยงามของซีหวังหมู่ปกคลุมไว้มี‘หลุม’ เต็มไปหมด
“เกิดอะไรขึ้น” ขณะที่เยี่ยนอวี๋ถาม นางก็มองไปที่ต้าซือมิ่งผมสีฟ้าที่กลายเป็นคนไร้ตัวตน ‘ไปโดยปริยาย’ ฝ่ายหลังถูกซีหวังหมู่เมินอย่างสิ้นเชิงถึงอย่างไรซีหวังหมู่โบราณก็เพิ่งสังเกตว่ามีต้าซือมิ่งอยู่ มันก็ตะลึงกับชายผู้เป็นที่โปรดปรานของนายท่าน รู้สึกเขามีความสามารถไม่ธรรมดา ไม่ได้มีเพียงหน้าตาที่งดงามต้าซือมิ่งที่ในที่สุดก็มีตัวตนแล้ว เขาก็นำหมุดยึดกองหนึ่งให้ภรรยาดู ฝ่ายหลังเห็นก็รู้ทันที “คือหมุดตรึงมารที่มีเพียงเผ่าเทพสุริยันจันทราของเทียนโฮ่วเท่านั้นที่ทำได้”หมุดตรึงมารเป็นอาวุธวิเศษที่ใช้สังหารมารในยุคมหาสงครามเทพและมาร!ทว่าบัดนี้…“ฮึ”เยี่ยนอวี๋ยิ้มเย็นชาพลางเก็บหมุดยึดเหล่านี้ นางหันไปต่อยศีรษะของซีหวังหมู่ทันที “ความอำมหิตของเจ้ากัดกร่อนหมุดเหล่านี้ให้สิ้นได้ แต่เจ้ากลับปล่อยให้มันกระทำกับเจ้าเช่นนี้รึ”ซีหวังหมู่ที่ถูกต่อยรู้สึกเจ็บ แต่กลับยิ้มกว้างขึ้นมา “ก็เพราะนายท่านท่านไม่อยู่ ไม่มีใครสั่งสอนข้าน่ะสิ”
“บัดซบจริงๆ” เยี่ยนอวี๋ต่อยลูกน้องซื่อบื้อไปอีกหมัดหนึ่งแล้วรู้สึกปวดศีรษะเอง สมแล้วที่ลูกน้องเก่าหัวแข็งเหล่านี้เป็นลูกน้องที่นางปล่อยไว้ไม่ได้ครั้นนางยังไม่ตายหากไม่ใช่เพราะครั้งนี้นางมาทัน ลูกน้องซื่อบื้อก็คงตายไปแล้ว…เยี่ยนอวี๋ถอนหายใจพลางนวดระหว่างคิ้วเบาๆ จากนั้นนางก็ถามซีหวังหมู่ที่ยังยิ้มแป
