ปสำหรับนางแล้วเห็นเป็นเรื่องปกติ นางจึงปูผ้าพลางถามว่า “อาการของซีซีเจ้ารักษาได้หรือ”
“ขึ้นอยู่กับดวง” หรงอี้ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เพราะว่าอาการบาดเจ็บของซีหวังหมู่โบราณสาหัสมาก หากไม่ใช่เพราะมีจิตตานุภาพอันแข็งแกร่ง คงช่วยกลับมาไม่ได้อีกเรื่องหนึ่งคือ… ต้าซือมิ่งที่คิดถึงเรื่องหนึ่งก็กล่าวเสริมว่า “แขนข้าทั้งสี่ที่มันทำสลายเองสามารถฟื้นคืนได้ เพราะว่าตอนนั้นข้าไม่ได้กลืนกินสิ่งของในเหวแล้ว ถือว่าโชคดี”“ก่อนหน้านี้กลืนงั้นหรือ” เยี่ยนอวี๋ประหลาดใจ “พลังคำสาปไท่อี้ระดับต้นกำเนิดจักรวาลเจ้าก็กลืนไปด้วยหรือ”“มิเช่นนั้นจะเรียกว่าควบคุมได้อย่างไร” ต้าซือมิ่งที่วางเด็กน้อยลงอย่างระมัดระวังพลางถามกลับ“…” เยี่ยนอวี๋พูดไม่ออก นางกำลังจะถามเรื่องอื่น แต่ต้าซือมิ่งที่วางเด็กน้อยลงแล้วก็ดึงภรรยาที่อยู่ข้างกายเข้ามาในอ้อมกอด ก่อนจะพลิกกดภรรยาไว้บนผ้า “ไม่ชดเชยเรือนหอ อย่าคิดมาหลอกถามเสียให้ยาก”เยี่ยนอวี๋ที่ถูกโจมตีด้วยลมหายใจของชายคนนี้ไม่ยอมรับ “ไม่ได้หลอกถามเสียหน่อย เจ้าลุกขึ้นก่อน…” เด็กน้อยอยู่ข้างๆ หากจู่ๆ ลืมตามาเห็นจะดูไม่ดีเอา“จูบข้าก่อนสิ” ต้าซือมิ่งที่ไม่มีทางลุกขึ้นยังปราชิดหน้าเข้าใกล้ภรรยา มือข้างหนึ่งลูบไล้ลงไปตามแขนของภรรยาก่อนจะสอดประสานเข้าไปในนิ้วมือของนางและจับไว้แน่น
เยี่ยนอวี๋ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของนางสะท้อนเงาของต้าซือมิ่ง สว่างสุกใสดังเช่นใจนาง แต่นางไม่ได้จูบ กล
