“ภรรยา?” ต้าซือมิ่งผมสีฟ้าเผยอปากเรียกเบาๆ ดูเกียจคร้านและเย้าแหย่เยี่ยนอวี๋กะพริบตาอีกครั้ง มือของนางสัมผัสสามีผมสีฟ้าที่รับนางไว้ “หรงอี้?” ทำไมเปลี่ยนสีอีกแล้ว ยังดูแปลกๆ อีกด้วยทว่าเยี่ยนอวี๋ที่คิดถึงซีหวังหมู่โบราณและเด็กน้อยก็ทำท่าจะลุกมองหาทั้งสองทันที แต่ครั้นนางกำลังจะลุกขึ้น มือที่แต่เดิมเพียงคล้องเอวนางไว้ก็ออกแรงรัดนางไว้ทันที“ขอไปดูซีซีกับเสี่ยวเป่าก่อน” เยี่ยนอวี๋อธิบายพลางผละตัวออกจากอ้อมแขนของชายคนนี้ทว่าใบหน้าของต้าซือมิ่งผมสีฟ้ากลับเข้าปราชิดใบหน้าของนางและยังใช้นิ้วเรียวยาวของตนลูบไล้ไปตามคิ้วและดวงตา ก่อนจะไล่ลงไปที่จมูกและปากของนาง “ภรรยาคนงาม”เยี่ยนอวี๋ “…”สามีคนนี้แปลกไปจริงๆ หรือว่าสามีสีฟ้าคนนี้เหมือนกับสีแดงคนนั้น เป็นร่างพลังเหมือนกัน?ไม่สิ ไม่ใช่เยี่ยนอวี๋มั่นใจว่านี่คือร่างจริง นางสัมผัสตัวเขาได้ “เจ้า… อุบ…”
เยี่ยนอวี๋ที่กำลังจำถามว่า ‘เจ้าเป็นอะไรไป’ ยังไม่ทันถาม เพราะว่าต้าซือมิ่งผมสีฟ้าประกบริมฝีปากลงมาแล้วเยี่ยนอวี๋ “…”นางกะพริบตาสองสามที และก็เห็น…“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ร่วงลงมาล่าช้าไปเล็กน้อยกำลังจะร่วงใส่ศีรษะของท่านพ่อสีฟ้าของเขาแล้วเยี่ยนอวี๋คิดว่าต้าซือมิ่งคนนี้น่าจะรับเด็กน้อยไว้ สุดท้าย…“เนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ไม่ได้ถูกรับไว้แต่อย่างใดก็ร่วงใส่ศีรษะของท่านพ่อสีฟ้าของเขาทันที เยี่ยนอวี๋รู้สึกถึงน ้าหนักบนริมฝีปากที่หนักขึ้นกว่าเดิม แต
