ซีเหอกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดหลังมือเต้นตุบ เห็นได้ชัดว่าโกรธมาก หลิงเย่ว์ที่อยู่ด้านข้างมองเห็นก็ได้แต่เก็บความร้อนรนไว้ในใจนางไม่มีสิทธิ์เอ่ยปากในสถานที่นี้ ทำได้แค่กระวนกระวายใจ กลัวว่าเหนียงเหนียงจะทนไม่ไหวและทำลายภาพลักษณ์ต่างๆ ที่สั่งสมโดยตลอดขณะเดียวกันก็มีเสียงรายงานดังขึ้นจากนอกตำหนักเทียนโฮ่ว“รายงานพ่ะย่ะค่ะ!”“เข้ามา!” หลิงเย่ว์รีบสั่งแทนทันทีทหารสวรรค์ที่มารายงานเข้ามาในตำหนักทันที “ทูลเทียนโฮ่วเหนียงเหนียง องค์หญิงเจ็ดส่งข่าวมาว่าองค์ชายใหญ่สิ้นชีพในทะเลสาบสือซ่าไห่ โดนโจรร้ายอันดับหนึ่งสังหาร ไม่พบศพพ่ะย่ะค่ะ”ข่าวนี้ทำให้ซีเหอสูดลมหายใจเข้าเบาๆ น ้าตาไหลออกมาทันที“ฉางอานตายแล้วหรือ! ก่วงมู่เทียนอ๋อง เทพอัคคีจู้หรงและกองทัพเทพสุริยันของข้าล้วนเป็นพวกไร้ประโยชน์หรือไร”ทหารสวรรค์ที่มารายงานคุกเข่าลงทันที “ล้วนสิ้นชีพพ่ะย่ะค่ะ”“ว่าไงนะ!” ซีเหอกุมหน้าผากราวกับจะล้มลงไป“เหนียงเหนียง!” หลิงเย่ว์รีบเข้าไปประคองซีเหอ “เหนียงเหนียงโปรดระงับความโศกเศร้าเพคะ”
มหาเทพไม่น้อยในตำหนักตะลึงงัน…ซีเหอกลับปล่อยโฮออกมา “ฉางอาน!”“…หากนั่นคือปฐมราชินีหยวนชูจริงๆ คงไม่ลงมือกับองค์ชายฉางอานหรอก” เทพผู้ภักดีของซีเหอเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่กลับไม่ถูกคัดค้านในทันที คงเป็นเพราะทุกคนยังตกอยู่ในความตื่นตะลึงผ่านไปครู่หนึ่ง หงส์เทพก็เอ่ยขึ้นเป็นคนแรกว่า “บัดนี้ คงต้องเชิญให้ฝ่าบาทนำพวกเราไปดูที่ทะเลสาบสือซ่าไห่
