หม่อมฉันจึงร้อนรนเช่นนี้ องค์หญิงโปรด…” นำงฟ้ำภักดีท่ำนนี้ของอี้หยำงก็สู้สุดใจ ขำดเพียงไม่ได้พูดไปตรงๆ ว่ำอย่ำขวำงทำงเลยตี้เซินก็ไม่สนใจควำมผิดเล็กน้อยเช่นนี้ แต่กลับกล่ำวอย่ำงสนใจว่ำ “ได้ ในเมื่อเป็นข่ำวจำกเสด็จแม่ของข้ำ เช่นนั้นก็คงไม่ผิดแล้ว ข้ำจะไปกับพวกเจ้ำเอง”“เพคะ?” ท่ำนเทพอี้หยำงตะลึง น ้ำตำหยุดไหลในทันที นำงฟ้ำข้ำงกำยนำงก็ชะงักเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ำไม่คิดว่ำองค์หญิงเจ็ดผู้เลื่องลือว่ำรับมือด้วยยำกท่ำนนี้จะไปพร้อมกับพวกนำงด้วยนี่มัน…ท่ำนเทพอี้หยำงตั้งสติได้อย่ำงรวดเร็วจึงน้อมคำรวะแสดงควำมขอบคุณ “ขอบพระทัยองค์หญิงเจ็ดเพคะ เช่นนั้นเรำไปกันตอนนี้เลยไหม”ท่ำนเทพอี้หยำงรู้ดีว่ำ หำกมีองค์หญิงเจ็ดร่วมออกโรงด้วยหลำยๆ เรื่องก็คงง่ำยกว่ำเดิม!“ได้” ตี้เซินหันหลังกลับไปยังค่ำยกลย้ำยมิติอย่ำงเด็ดเดี่ยวสงสำรท่ำนเทพที่รอนำงมำหลำยปี แผนพังอีกแล้วในขณะเดียวกัน ชื่อฝำนเทียนอ๋องที่ยังอยู่บนสวรรค์ชั้นเก้ำก็ได้ข่ำวแล้วเช่นกัน แต่เขำมิได้รีบกลับไป เท่ำที่เขำดูแล้ว ในเมื่อน้องสำว
กลับไปแล้ว กำรจัดกำรเทพเถื่อนเหล่ำนั้นย่อมไม่ใช่เรื่องยำก ดังนั้นเขำจึงมิได้กลับไปยังสวรรค์ชั้นหนึ่ง ยังคงสนทนำกับมหำเทพท่ำนอื่นท่ำนเทพอี้หยำงที่มีองค์หญิงเจ็ดเดินทำงไปด้วย พวกนำงมำถึงสวรรค์ชั้นหนึ่งอย่ำงรวดเร็ว แต่พวกนำงเพิ่งจะออกมำจำกค่ำยกลย้ำยมิติ ก็มีเสียงรำยงำนด่วนดังขึ้น…“รำยงำนท่ำนเทพขอรับ เมืองไป๋เฟิงถูกปิดลงแล้ว!
