ลือกันว่ำก่อนปิดเมืองเจ้ำเมืองเยี่ยนก็เสียชีวิตแล้วขอรับ” ผู้ดูแลต ำหนักอี้หยำงที่อยู่ข้ำงหน้ำค่ำยกลย้ำยมิติก็ร้อนรนจนอยู่ไม่เป็นสุข แต่เดิมเขำอยำกจะขึ้นสวรรค์ชั้นเก้ำเพื่อรำยงำนข่ำวส ำคัญนี้ แต่บังเอิญพบท่ำนเทพอี้หยำงเข้ำก่อน“อะไรนะ!” ท่ำนเทพอี้หยำงสีหน้ำซีดเผือด “เจ้ำบอกว่ำชื่อเฟิงเป็นอะไรนะ!?”ท่ำนเทพอี้หยำงในบัดนี้ไม่มีใจจะสนใจองค์หญิงเจ็ดแล้ว ศีรษะของนำงจะระเบิดอยู่แล้ว แต่ผู้ดูแลของนำงจ ำเป็นต้องพูดว่ำ “ท่ำนเทพ เกรงว่ำจะเป็นเรื่องจริง เป็นไปได้มำกว่ำเจ้ำเมืองเยี่ยนถูกสังหำรแล้วขอรับ!”พรวด! ท่ำนเทพอี้หยำงกระอักเลือดออกมำเพรำะควำมเศร้ำโศกและควำมโมโหสุดขีด!“ท่ำนเทพ!” นำงฟ้ำที่ประคองอี้หยำงไว้รีบป้อนยำวิเศษให้นำงทันที ฝ่ำยหลังกลับปัดยำวิเศษออกไปโดยไม่คิดจะกลืนมัน ดวงตำคู่
นั้นเบิกกว้ำงจนแทบจะถลนออกมำ “ชื่อเฟิงถูกสังหำรหรือ ไม่!ไม่ๆๆ… เป็นไปไม่ได้! ข้ำทิ้งพลังจิตไว้ที่ตัวเขำ มันปกป้องเขำได้ พลังจิตของข้ำยังไม่ถูกปลุกเร้ำออกมำเลย ชื่อเฟิงต้องยังมีชีวิตอยู่! มีชีวิตอยู่!”“ข้ำน้อย… ก็เพิ่งทรำบข่ำวเมื่อครู่นี้ บัดนี้ก็มิอำจตรวจสอบอีกครั้งได้ เพรำะเมืองไป๋เฟิงปิดลงอย่ำงสมบูรณ์แล้ว เกรงว่ำแม้แต่มหำเทพก็เข้ำไปไม่ได้ขอรับ” ผู้ดูแลต ำหนักอี้หยำงเองก็ไม่รู้ว่ำจะพูดอะไรดีแล้ว“ปิดอย่ำงสมบูรณ์หรือ” ตี้เซินที่ฟังถึงตรงนี้ก็เลิกคิ้วอีกครั้ง “เจ้ำหมำยควำมว่ำ ไม้โบรำณไป๋เฟิงถูกกระตุ้นอย่ำงสมบูรณ์