เขาก็ไม่ได้เปิดโปงมาโดยตลอด เพราะสรวงสวรรค์ต้องการความสันติและสงบสุขเทียนโฮ่วอ่านความคิดของไท่ซ่างเหล่าจวินออก บัดนี้นางโขกศีรษะลงพื้นแล้ว “ซีเหอขอร้องท่าน เทียนจุนไม่ยอมลงมือ บัดนี้มีเพียงท่านสามารถหยุดยั้งทุกสิ่งได้ ท่านรู้ดีว่าฝ่าบาทจะไม่คัดค้านหากพวกมันกลับมาอีกครั้ง เกรงว่าครานี้ฝ่าบาทอาจสิ้นใจ”“เอาเถิด” ไท่ซ่างเหล่าจวินถอนหายใจยาว “ตาแก่อย่างข้าจะไปเอง”ตุบ!
ซีเหอโขกศีรษะลงพื้นขอบคุณจากใจจริง “สวรรค์เก้าชั้นฟ้าขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือ!”ไท่ซ่างเหล่าจวินหายตัวไป ราวกับไม่เคยปรากฏกายที่นี่มาก่อนแต่ซีเหอรู้ว่าในเมื่อไท่ซ่างเหล่าจวินตกลงว่าจะยื่นมือเข้ามาช่วยแล้ว เช่นนั้นซีหวังมู่ที่เพิ่งฟื้นคืนชีพต้องตายสถานเดียว! ส่วนเหล่าขุนเขาและท้องทะเลที่เหลือ…ฝันไปเถอะว่าจะได้กลับมา! ซีเหอพึมพำในใจ ไม่มีผู้ใดรู้ดีไปกว่านางว่าเหล่าขุนเขาและท้องทะเลในบัดนี้เป็นอย่างไร นางเชื่อว่าแม้เทียนตี้จะส่งตัวเหวินเทียนอ๋อง ผูถีเทียนอ๋องและจิ้งเทียนอ๋องไปแล้วก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้…ในขณะเดียวกัน ขณะที่ซีเหอคุกเข่าขอร้องไท่ซ่างเหล่าจวิน เยี่ยนอวี๋ก็กำลังเกลี้ยกล่อมก่วงมู่เทียนอ๋อง “เห็นแก่พลังวิเศษของเทพก่วงมู่ที่เจ้าสืบทอด ออกไปซะ ข้าจะไม่ทำอะไรเจ้า”“ฮึ!” ก่วงมู่เทียนอ๋องแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา “ปากดีนัก! วันนี้ข้าจะดูว่าเจ้ามีความสามารถเช่นที่พูดจริงๆ หรือไม่”“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าโมโหมาก “แม่! พ่อ! อิง
