ลย” ตี้เซินตอบกลับอย่างไม่แยแสก่อนจะมองไปที่ก่วงมู่เทียนอ๋องพูดว่า “ก่วงเทียนอ๋องท่านคิดเห็นเช่นไร”ก่วงมู่เทียนอ๋องพยักหน้า “ได้”เมื่อเทพสวรรค์ที่เหลือได้ยินว่าแม้แต่ก่วงมู่เทียนอ๋องก็เห็นด้วยแล้ว ย่อมไม่กล้าแย้งอะไรอีกตี้ฉางอานสีหน้าไม่ค่อยดีนัก แต่เขาก็พูดขึ้นว่า “ในเมื่อเทียนอ๋องคิดว่าได้ ข้าก็ไม่มีอะไรจะค้าน หวังเพียงจะไม่เกิดเรื่องไม่คาดคิด”“องค์ชายใหญ่โปรดวางใจ ผู้แข็งแกร่งส่วนใหญ่ที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่ล้วนมาเพราะโจรกลุ่มนี้! มีเพียงผู้ไม่รู้เหล่านั้นคิดว่ามาเพื่อชิงสมบัติจริงๆ” ท่านเทพอาวุโสที่ติดตามอยู่ข้างกายตี้ฉางอานกล่าวอย่างไว้หน้าเขาสีหน้าของตี้ฉางอานจึงดีขึ้นมาก “เสด็จแม่วางแผนได้ดีนัก แพร่ข่าวลือว่าทะเลสาบสือซ่าไห่มีสมบัติล ้าค่าเช่นนี้ออกไป เพียงพอที่จะ
ทำให้กลุ่มโจรเหล่านี้คิดไปเองว่าทุกคนมาช่วงชิงสมบัติกัน หารู้ไม่ว่าสิ่งที่ทุกคนมาชิงคือชีวิตของพวกเขา!”“เบาเสียงหน่อย! อย่าคิดว่ามีม่านกั้นเสียงแล้วข้างๆ จะไม่ได้ยิน!”ตี้เซินหมดคำพูดกับท่านพี่ที่อ่อนหัดคนนี้นัก นางรู้สึกไม่พอใจที่เสด็จแม่จัดคนอ่อนหัดเช่นนี้มาร่วมภารกิจด้วยครั้นตี้ฉางอานจะโต้กลับอย่างขุ่นเคือง องค์ชายใหญ่เมืองต้าจ้างฟูที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งก็เข้ามาคารวะ ก่วงมู่เทียนอ๋องก็คลายม่านพลังออกเพื่อให้ท่านเทพเฮ่าเทียนเข้ามา“ก่วงมู่เทียนอ๋อง” อู๋เฮ่าเทียนคารวะก่วงมู่เทียนอ๋อง จากนั้นมองตี้เซินอย่างเสน่หา “เซินเซิ
