น เจ้าก็มาแล้วหรือ”ตี้เซินอยากจะอาเจียน สีหน้าไม่ค่อยดีนัก “เซินเซินใช่ชื่อที่เจ้าควรเรียกรึ”“องค์หญิงเจ็ด…” อู๋เฮ่าเทียนรีบแก้ก่อนจะพูดต่อทันทีว่า “ท่านวางใจเถอะ! โจรกลุ่มนั้นที่ทำให้ท่านขุ่นเคือง ข้าจะสังหารเอง!”“หุบปาก!” ตี้เซินหมดคำพูด ท่านแม่ของนางอุตส่าห์วางหมากไว้อย่างดี บัดนี้ดูท่าจะถูกอู๋เฮ่าเทียนไอ้คนสมควรตายคนนี้เปิดโปงเสียแล้วอู๋เฮ่าเทียนจึงสงบปากสงบคำอย่างรู้ตัว ตี้ฉางอานรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที “เหตุใดน้องเจ็ดต้องรุนแรงเช่นนี้ เฮ่าเทียนก็แค่แสดงความจริงใจด้วย”
“เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะตบท่านตอนนี้เลย!” ตี้เซินไม่ใช่คนยอมคนอยู่แล้ว นางขู่ตี้ฉางอานที่รอเยาะเย้ย ทำเอาฝ่ายหลังพูดไม่ออกทันทีตี้เซินจึงมองไปยังกลุ่มเยี่ยนอวี๋ นางพบว่ากลุ่มคนเหล่านี้ช่างกล้าหาญนัก! เพิ่งจะกระทำความผิดครั้งใหญ่ในสวรรค์ชั้นหนึ่ง บัดนี้ยังกล้าดีมาปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนอย่างเย่อหยิ่ง แม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่เปลี่ยน ยังคงสวมชุดมงคลเช่นนั้นมิหนำซ ้าแม้จะเห็นนางพาก่วงมู่เทียนอ๋องมาถึงด้วยแล้วก็ยังไม่เกรงกลัว ยังคงยืนตระหง่านอยู่บริเวณที่ใกล้กับทะเลสาบสือซ่าไห่ที่สุด ราวกับว่านางไม่ได้เป็นศัตรูกับพวกเขา!“ให้ตายเถอะ…” อันที่จริงตี้เซินอยากจะบุกสังหารพวกเขาเสียบัดนี้ แต่นางรู้ว่าพวกเยี่ยนอวี๋แข็งแกร่งมาก จะประมาทไม่ได้ อยากจะรอให้เทพองค์อื่นลงมือก่อนอีกทั้งยังมีเทพอีกหลายองค์ยังมาไม่ถึง เทพรุ่นแรกท่านหนึ่งก็ยังไม่มา