รีบถาม แต่ใบหูแดงหมดแล้วเม่ยเอ๋อร์รีบรายงานว่า “ผู้ที่มาได้ข่าวว่าในอีกสองสามวันนี้จะมีทรัพย์สมบัติปรากฏในทะเลสาบสือซ่าไห่ พวกเขามาเพื่อล่าสมบัติ”“อะไรนะ” จางเจ๋อเหองงงัน “ทะเลสาบสือซ่าไห่มีสมบัติ? คำพูดเหลวไหลเช่นนี้ก็มีคนเชื่อด้วยรึ!”เยี่ยนอวี๋กลับรู้สึกได้ถึงปัญหา “ข่าวแพร่ออกไปอย่างไร ทะเลสาบสือซ่าไห่เป็นเขตอาคมของสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามาโดยตลอด พวกเขาแอบมาหรือว่าอย่างไร”“เหมือนกับว่าจะแพร่ไปทั่วทั้งสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้ว ได้ยินมาว่าหัวเมืองใหญ่รวมถึงเทพแต่ละชั้นฟ้าอาจจะมากันหมดเจ้าค่ะ” เม่ยเอ๋อร์เองก็รู้สึกไม่ชอบมาพากล “อาจจะเป็นเรื่องที่องค์หญิงเจ็ดคนนั้นทำหรือไม่เจ้าคะ ก่อนหน้านี้ที่ท่านพูดถึงทะเลสาบสือซ่าไห่ พวกเขาคงจะได้ยินเข้า”“แต่ทะเลสาบสือซ่าไห่เป็นเขตแดนต้องห้าม เว้นแต่หยวนสื่อเทียนจุนอนุญาต มิเช่นนั้นเทพใดๆ ก็ไม่ควรมา!” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วเป็นปม รู้สึกว่าสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามีปัญหามากมายเหลือเกิน
ดูท่าหลังจากกำจัดพลังจิตเทพตกสวรรค์ในทะเลสาบสือซ่าไห่เสร็จแล้ว นางคงต้องรีบกลับตำหนักสวรรค์ ดูซิว่าเทียนตี้กำลังเล่นตลกอะไร เหตุใดจึงปกครองสวรรค์เก้าชั้นฟ้าจนกลายเป็นแบบนี้ไปได้…วันต่อมาเนื่องจากบริเวณทะเลสาบสือซ่าไห่นั้นมืดมิดมาก ไม่สามารถแยกแยะเวลาด้วยท้องฟ้าได้ ดังนั้นเทพที่มารวมตัวกันที่นี่อย่างต่อเนื่องล้วนใช้ความจำในการคำนวณเวลา“น่าจะใกล้แล้ว!” เทพไม่น้อยที่รู้สึกว่าใกล้ถึงเวลาแล
