ตื่น!แทบจะในเวลาเดียวกัน…“เสด็จแม่?!”ตี้เซินสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเสด็จแม่ซีเหอของนางแผ่ซ่านออกมาจากค่ายกลย้ายมิติแต่ในขณะเดียวกันนั้น แสงสีม่วงอร่ามที่ต้าซือมิ่งกางออกมาก็ปกคลุมทุกคนเอาไว้แล้ว ดังนั้นเมื่อซีเหอออกมาจากค่ายกลย้ายมิติพร้อมเหล่าทวยเทพอย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกร ร่างของกลุ่มเยี่ยนอวี๋ก็ค่อยๆ ‘เลือนหาย’ ไป เซินเซินอยากจะขัดขวางจึงตะโกนว่า “เสด็จแม่รีบขวางพวกเขาไว้!”“ลงมา!” ซีเหอปล่อยพลังกดดันศักดิ์สิทธิ์ไปยังทุกคนที่เลือนหายพยายามบิดเบือนมิติ หยุดโจรกลุ่มนี้ไม่ให้หนีไป! แต่น่าเสียดาย…เยี่ยนอวี๋ทั้งกลุ่มยังคงเลือนหายไป ก่อนจะลับขอบฟ้าไปกลายเป็นเพียงแสงสีม่วง อีกเพียงพริบตาก็จะหายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว“จันทราโคจร”มหาเทพอาวุโสหลันเย่ว์จู่โจมใส่เป็นคนแรก เขาปล่อยพลังแสงสีขาวไปทางกลุ่มคนเยี่ยนอวี๋ที่กลายเป็นลำแสงสีม่วงไปแล้ว
“บัญชาสวรรค์!”ปัวเหร่อเทียนอ๋องก็ร่ายมนต์โบราณชุดหนึ่งออกไปทางลำแสงสีม่วง เสียงสวดมนต์ดังทั่วท้องนภา แสงพระธรรมนับไม่ถ้วนจู่โจมกลุ่มเยี่ยนอวี๋ ดูแล้วตระการตาอย่างยิ่งมหาเทพองค์อื่นๆ ก็พากันแสดงอิทธิฤทธิ์ของตนเพื่อขัดขวางกลุ่มเยี่ยนอวี๋อย่างพร้อมใจกัน ทว่าน่าเสียดาย…“…”การไล่ล่าทั้งปวงล้วนไร้ประโยชน์ราวกับหินที่จมลงสู่มหาสมุทรมิอาจสร้างได้แม้เพียงคลื่นทะเล พวกเขาที่จะต้องหายไปก็ยังคงหายไป ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากการขัดขวางของเหล่าทวยเทพเลย“อย่าเสียแรงเปล่าเลย” หง
