เทพตกสวรรค์ที่คิดไม่ถึงเลยว่าเยี่ยนอวี๋จะจำเขาได้และยังตบหน้าโดยไม่พูดไม่จาเช่นนี้ แม้เขาจะปล่อยพลังป้องกันระดับมหาเทพออกมาในทันที แต่ใบหน้าชราของเขาก็ถูกตบจนบวมแล้ว“บังอาจ!”หงส์เทพโมโห รอบกายแผ่ซ่านรังสีหงส์ฟ้าสีทองอร่ามออกมาทั้งยังรวบรวมเงาร่างปลาคุนนกเผิงสีมืดหม่นเป็นวงแหวนหลายวงทันใดนั้นลมก็โหมพัดไปทั่วสีหน้าของเทพตกสวรรค์ก็ขรึมลง แสงหม่นมืดแผ่ซ่านออกมาจากทั่วทั้งร่าง “เจ้าคนเลวกล้าดีนัก! รู้หรือไม่ว่าข้าคือใคร!”เยี่ยนอวี๋ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย จมูกของนางพ่นหายใจเย็นชาออกมา “ต้องใช้ความกล้าจัดการเจ้าด้วยหรือ เทพสวะที่ไม่สนใจชีวิตผู้อื่น ทำลายผนึกขุนเขาและท้องทะเล และยังวางยาบุตรชายของข้า เจ้าคิดว่าเจ้าอำพรางตัวได้ดีมากรึ”ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา…“!”พลังของเทพตกสวรรค์ชะงักอย่างชัดเจน! เขารู้สึกตกตะลึงมากจนเกือบจะหลุดพูดออกไปว่า เจ้ารู้ได้อย่างไร! พวกเจ้า…
แต่เทพตกสวรรค์ยั้งไว้ทัน เขาปฏิเสธทันทีว่า “ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดอะไร แต่จะปล่อยเรื่องวันนี้ไปไม่ได้! หงส์เทพ เจ้าจะลงมือหรือให้ข้าลงมือเอง!”หงส์เทพย่อมรับหน้าที่เอง นางพูดว่า “ในเมื่อข้าได้รับบัญชาจากเทียนตี้ นำตัวเทพตกสวรรค์ไปตำหนักสวรรค์ เช่นนั้นข้าย่อมต้องดูแลความปลอดภัยทั้งหมดของเจ้า ข้าจะรับผิดชอบเอง”เมื่อหงส์เทพพูดถึงตรงนี้ก็เว้นจังหวะก่อนจะจ้องเยี่ยนอวี๋เขม็งกล่าวว่า “สตรีคนนี้ฆ่าซื่อฝานเทียนอ๋องต่อหน้าข้า จากนั้นยังตบหน้าเทพต
