เยี่ยนอวี๋ที่ยื่นมือออกไปจับมือเรียวยาวงามของต้าซือมิ่งข้างกายมืออีกข้างหนึ่งของนางยังลูบเด็กน้อยที่ซบอยู่ในอกของชายคนนี้นางลูบคลำเด็กน้อยจนเด็กน้อยหัวเราะคิกคัก “แม่! สวย!”เยี่ยนอวี๋จูบศีรษะโล้นๆ ของเด็กน้อย “แม่จะให้เจ้าดูสิ่งที่สวยยิ่งกว่า”“ขอรับ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าปรบมือให้ท่านแม่ของเขาเพื่อเป็นกำลังใจให้ต้าซือมิ่งที่ยกมือขึ้นโอบเอวภรรยาไว้ก็จูบใบหูของนางเบาๆ พูดเสียงเบาว่า “เจ้าอยากจัดการเขาเองหรือว่าไม่เชื่อข้าอีกแล้ว”เยี่ยนอวี๋ที่ชำเลืองมองต้าซือมิ่งก็พูดว่า “เจ้าเป็นโรคขี้ระแวงหรือไร”“ถึงอย่างไรเจ้าก็ไม่ได้เป็นเช่นนี้ครั้งแรก” ต้าซือมิ่งโอบเอวของนางแน่นขึ้นกว่าเดิม เพราะว่าสายตาที่มองมาของภรรยาช่างอันตราย ราวกับมีตะขอเกี่ยวหัวใจและวิญญาณของเขาไป ทำให้ต้าซือมิ่งที่แต่เดิมเพียงแค่จูบใบหูของนางเลื่อนขึ้นไปจูบดวงตาที่มีเสน่ห์และน่าหลงไหลคู่นั้น ทำเอาตี้เซินพูดไม่ออก…สมแล้วที่เป็นมาร กะล่อนเช่นนี้ อีกไม่นานคงได้ตายสมใจ! ตี้เซินคิดในใจ นาง ‘ฉลาด’ พอที่จะไม่พูดออกมา
ในขณะเดียวกัน… ณ สวรรค์ชั้นเก้าซีเหอที่ร้องขอหยวนสื่อเทียนจุนไม่ได้ก็ไปถึงข้างหน้าจักรวาลดั้งเดิมแล้ว แต่ด้วยระดับชั้นของนาง หากไม่มีผู้นำทาง นางมิสามารถเข้าไปในจักรวาลดั้งเดิมได้แต่ซีเหอหวังว่าเทียนตี้ที่รับรู้การมาถึงของนางจะเห็นแก่นางที่ไม่เคยมาหาเขาถึงที่นี่รีบออกมา! ถึงแม้บัดนี้บุตรสาวของพวกเขาจะไม่มีอันตรายถึงชีวิ
