แม้ซีเหอจะตะโกนจนเสียงแหบแห้งอย่างไร ตี้จวินก็ไม่ออกมา ทว่าหากนางมีความอดทนรอตี้จวินสงบสติอารมณ์ลงได้ ถึงแม้เขาจะ ‘ผนึก’ ตนเองไว้ ด้วยระดับขั้นของเขาก็สามารถรู้สึกถึงคำร้องขอความช่วยเหลือของซีเหอได้แต่ซีเหอหมดความอดทนแล้ว เมื่อนางคิดถึงบุตรสาวที่ถูกตบหน้า ดวงตานางก็ลุกเป็นไฟ! อีกทั้งนางคิดเสมอว่าในใจของเทียนตี้มีเพียงปฐมราชินีหยวนชู นางจึงไม่รอเขาอีกแล้ว“ไป!” เมื่อซีเหอร้องไห้ขอร้องแล้วไม่ได้ผล นางก็สงบสติอารมณ์ลง พานางฟ้าหลิงเย่ว์กลับไปตำหนักเทียนโฮ่วทันที ในขณะเดียวกันก็เรียกเหล่าขุนนางภักดีมาในขณะเดียวกัน… ณ สวรรค์ชั้นหนึ่ง“…”ซื่อฝานเทียนอ๋องที่ทอสวรรค์ชั้นหนึ่งทั้งสวรรค์เข้าไปใน ‘ใยแมงมุม’ ร่างของเขาก็ ‘หายไป’ นานแล้ว แต่เสียงของเขากลับดังขึ้นรอบทิศ “วันนี้! คือวันตายของพวกเจ้า”
“ใช้เวลารวบรวมพลังนานเช่นนี้ หากผู้มาบุกรุกคือมหาอสูรจากเผ่ามารจริงๆ ดอกไม้ก็คงเย็นหมดแล้ว เทียนอ๋องเช่นเจ้านี่นะ ขยะชัดๆ”
