ต้าซือมิ่งที่แผ่แสงสีม่วงอร่ามออกมาทำลายพลังควบคุมกฎเกณฑ์ ขัดขวางการช่วยเหลือท่านเทพอี้หยางไว้ เขายังสังหารสตรีแก่ที่สาปแช่งเด็กน้อยและภรรยาของเขาด้วยพลังทำลายล้างซี๊ด!ท่านเทพอี้หยางเจ็บจนร้องซี๊ด ทันใดนั้น นางก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างท่วมท้นราวกับภูเขาพลิกทะเลบดขยี้ลงมาคลื่นแล้วคลื่นเล่า เจ็บปวดจนนางไม่มีแรงกรีดร้อง“อี้หยาง!”ซื่อฝานเทียนอ๋องสีหน้าพลันเปลี่ยน ดวงตาของเขาเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงออกมาราวกับดวงอาทิตย์ที่แผดเผา มันพุ่งเข้าหาท่านเทพอี้หยางอย่างรวดเร็ว พยายามใช้กฎสวรรค์หยุดยั้งการสังหารของต้าซือมิ่งวิ้ง!ทั่วทั้งบริเวณที่ถูกพลังของซื่อฝานเทียนอ๋องส่องสว่างก็หยุดชะงักลง นอกจากอากาศจะหยุดไหลเวียนแล้ว แม้แต่พลังเทพและกองทัพสวรรค์ที่ถูกส่องเหล่านั้นล้วนชะงักงัน แม้แต่ลมหายใจก็ไม่มี ราวกับเป็นเพียงรูปปั้นทว่า…
แซ่ด! แซ่ด…พลังทำลายล้างที่สังหารท่านเทพอี้หยางมาจากต้าซือมิ่ง ไม่ใช่สวรรค์เก้าชั้นฟ้า กระทั่งไม่ใช่ส่วนหนึ่งของจักรวาลแห่งนี้ ดังนั้นมันจึงยังคง ‘ส่องสว่าง’ ต่อไปแต่ท่านเทพอี้หยางที่ถูก ‘ส่อง’ ช้าลงเล็กน้อย จนทำให้นางเจ็บปวดรวดร้าวและค่อย ‘เบาลง’ เล็กน้อยยังคงตะโกนเสียงดังว่า“ช่วยด้วย! ท่านพี่! ช่วยข้าด้วยยย”“อี้หยาง!”ซื่อฝานเทียนอ๋องร้อนรน เขาก้าวออกไปและยื่นมือไปคว้าท่านเทพอี้หยางไว้ เห็นได้ว่าเขารู้ว่าอาศัยกฎเกณฑ์ควบคุมไม่สามารถห้ามเทพเถื่อน ไม่สิ เผ่ามารที
