่สติฟั่นเฟือนเหล่านี้ได้แล้วน่าเสียดาย…“ออกไปซะ!”เม่ยเอ๋อร์ที่แบกดาบเล่มใหญ่มา ครานี้นางยืนอยู่ฝั่งเดียวกับต้าซือมิ่ง นางก็รู้สึกว่าสตรีแก่ปากเหม็นคนนี้สมควรถูกสังหาร ใครก็ขัดขวางมิได้! หากใครคิดขัดขวาง เช่นนั้นก็ผ่านดาบของนางไปให้ได้ก่อน“ออกไป!”
ซื่อฝานเทียนอ๋องไม่เห็นเม่ยเอ๋อร์ผู้สวมชุดสาวใช้ในสายตาแม้แต่น้อย เขาสะบัดแขนเสื้อ กฎแห่งวายุในนั้นก็พัดม้วนสายฟ้าฟาดอันรุนแรง หมายจะฟาดเม่ยเอ๋อร์ให้เป็นเศษซากสุดท้าย…เปรี้ยง!รอบกายเม่ยเอ๋อร์พลันระเบิดภาพทุ่งอสุรี ดาบใหญ่แปรเปลี่ยนทุ่งอสุรีกลายเป็นซากภูเขาทะเลโลหิต เสียงลมกระโชกแรง ลมคาวเลือดและสายฝนสีเลือดปัดเป่าพลังกฎแห่งวายุของซื่อฝานเทียนอ๋องหายไปทันทีอานุภาพเช่นนี้… การกวาดล้างเช่นนี้! ความเก่งกาจเช่นนี้!“ระดับมหาเทพ!”ตี้เซินที่ดูออกว่าการโจมตีของเม่ยเอ๋อร์เทียบเท่าระดับมหาเทพได้แล้วก็ตะลึงงัน เพราะในตอนแรกนางก็ไม่เห็นสาวใช้คนนี้ในสายตาเช่นเดียวกับซื่อฝานเทียนอ๋อง และยังเห็นนางเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่ฝึกฝนวิชา แม้แต่ระดับขั้นก็ยังไม่ถึงขั้นเทพเถื่อนทว่าสุดท้าย?“ฮึ!”เม่ยเอ๋อร์ที่ขวางข้างหน้าซื่อฝานเทียนอ๋องพลางพ่นหายใจเยือกเย็นก็ยืนขวางอยู่ข้างหน้าเทียนอ๋องจริงๆ แม้ฝ่ายหลังจะใช้พลังแห่ง
กฎเกณฑ์ก็ตาม ทว่าทั้งหมดก็ถูกนางขวางไว้แล้ว และพลังที่สามารถทำลายการโจมตีและการต่อต้านได้มีเพียงพลังระดับมหาเทพขึ้นไปเท่านั้น! มีเพียงมหาเทพที่เข้าใจกฎ
