ซีเหอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ำ นำงจะเห็นภำพเช่นนี้ในต ำหนักหยวนสื่อเทียนจุนผ่ำนกระจกวิเศษเฮ่ำเทียน บุตรสำวที่นำงประคบประหงมตั้งแต่เล็กจนโต แม้แต่แตะยังไม่กล้ำ กลับถูกผู้อื่นตบหน้ำเช่นนี้!?“เซินเซิน!” ซีเหอยื่นมือออกไปจับบุตรสำวในภำพ นำงอยำกจะเห็นว่ำใครกันที่บังอำจดูแคลนบุตรสำวผู้สูงศักดิ์ของนำงเช่นนี้เสียดำยที่ซีเหอเพิ่งคิดได้เช่นนี้ ก ำลังจะดูให้ชัดว่ำบุคคลที่สวมชุดแดงคนนั้นคือใคร กระจกวิเศษเฮ่ำเทียนก็ค่อยๆ มืดดับลง ไม่เห็นอะไรแล้ว“เกิดอะไรขึ้น!” ซีเหอไม่เข้ำใจ “ท ำไมไม่เห็นอะไรแล้วล่ะ!”เห็นได้ชัดว่ำยุวเทพข้ำงกำยที่คอยรับใช้ซีเหอก็ไม่สำมำรถตอบได้ว่ำเพรำะเหตุใดเช่นกัน แต่เขำก็พูดขึ้นว่ำ “กระหม่อมไปถำมเทียนจุนสักครู่พ่ะย่ะค่ะ”“รีบไป!” ซีเหอเร่งเร้ำทว่ำท่ำนเทพอำวุโสท่ำนหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ำมำก็กล่ำวว่ำ “เทียนโฮ่วเหนียงเหนียง เทียนจุนกล่ำวว่ำ กระจกวิเศษเฮ่ำเทียนดับหำยชะตำกรรมก็เป็นเช่นนี้ มิอำจดูได้อีก”“เจ้ำพำข้ำไปพบเขำ!” ซีเหอไม่ยอมอย่ำงเห็นได้ชัด
ท่ำนเทพอำวุโสกลับพูดว่ำ “แม้เหนียงเหนียงเห็นชัดแล้วจะท ำอะไรได้”“ข้ำ…” ซีเหอสงบอำรมณ์ลง นำงรู้ว่ำจุดประสงค์หลักที่นำงมำคือเพื่อให้แน่ใจว่ำบุตรสำวของนำงปลอดภัยดี หำกบุตรสำวมีอันตรำยชีวิต เช่นนั้นไม่ว่ำอย่ำงไรนำงก็จะต้องให้หยวนสื่อเทียนจุนยื่นมือเข้ำช่วย!แต่ดูจำกเมื่อครู่นี้ แม้บุตรสำวจะถูกดูหมิ่นกลับไม่มีอันตรำยถึงแก่ชีวิต นำงจะร้อนรนหรืออย่ำงไร
