ด้วยนิสัยของหยวนสื่อเทียนจุนก็ไม่สำมำรถช่วยอะไรได้เมื่อซีเหอคิดได้ดังนี้ นำงก็ตัดใจกล่ำวว่ำ “ช่ำงเถอะ ในเมื่อเทียนจุนไม่ยอมช่วย ข้ำก็ไม่ล ำบำกเขำ ลำก่อน”“อ ำลำเหนียงเหนียง” ท่ำนเทพอำวุโสกล่ำวลำแม้ซีเหอจะไม่พอใจ แต่ก็ท ำได้เพียงเดินออกมำ แต่สิ่งที่นำงไม่รู้คือในห้องจ ำศีลของต ำหนักหยวนสื่อเทียนจุน ผู้อำวุโสผมขำวใบหน้ำสง่ำที่แต่เดิมหลับตำตลอดเวลำ บัดนี้ลืมตำขึ้นแล้ว “ปฐมรำชินี…”ซีเหอมองไม่เห็นเงำร่ำงนั้น แต่หยวนสื่อเทียนจุนเห็นแล้ว ทว่ำในสำยตำของเขำ เขำรู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อย เพรำะว่ำเขำก็ไม่สำมำรถมองเห็นใบหน้ำของเยี่ยนอวี๋ผ่ำนกระจกวิเศษเฮ่ำเทียนได้ชัดเจนเช่นกัน
นอกจำกเป็นเพรำะอยู่ห่ำงกันหลำยชั้นสวรรค์ ยังเป็นเพรำะกระจกวิเศษเฮ่ำเทียนเองที่ไม่มีสิทธิ์แอบมองเยี่ยนอวี๋ แต่ในฐำนะที่เป็นเทพรุ่นแรก หยวนสื่อเทียนจุนคุ้นเคยกับกลิ่นอำยและเงำร่ำงของเยี่ยนอวี๋เป็นอย่ำงดี อีกทั้งในสวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำเมื่อเร็วๆ นี้มี‘ปฏิกิริยำสะท้อน’ ของปฐมรำชินีค่อนข้ำงมำก หยวนสื่อเทียนจุนคำดเดำว่ำ เงำร่ำงที่เขำเห็นเกรงว่ำจะเป็นปฐมริชนีเยี่ยน!?แต่ว่ำ…“สำมหมื่นปีมำนี้ สวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำมีกำรเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หำกเป็นปฐมรำชินีจริงๆ เกรงว่ำสวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำต้องถูกช ำระล้ำงและจัดระเบียบใหม่” หยวนสื่อเทียนจุนพึมพ ำอย่ำงสงบ จำกนั้นก็หลับตำนั่งสมำธิต่อไปเขำไม่มีควำมรู้สึกใดๆ ต่อเรื่องรำวทำงโลกแล้ว แม้จะเป็นเรื่องปฐมรำชิ
