็นเช่นนี้ กองทัพสวรรค์ของตำหนักอี้หยางเป็นเช่นนี้ องค์หญิงเจ็ดคนนี้ก็เป็นเช่นนี้! พวกเขามีสิทธิ์อะไรคิดว่าพวกเขาสูงส่งกว่าผู้อื่น“ปู่จิ่ว ลากพวกเขา เราขึ้นไปตำหนักสวรรค์ตอนนี้เลย ข้าล่ะอยากเห็นจริงๆ ว่าเผ่าสวรรค์เน่าเฟะถึงขั้นไหนแล้ว!” เยี่ยนอวี๋พูดพลางโยนตี้เซินให้เม่ยเอ๋อร์ราวกับโยนกระสอบทรายหากไม่ใช่เพราะไว้หน้าเทียนตี้ นางคงอัดนังหนูบัดซบคนนี้ด้วยตนเองไปแล้ว! เป็นใครกันบังอาจมาพูดจาข่มขู่นาง“ได้เลย! ได้เลย!” จิ่วอิงชอบอกชอบใจ มันรู้สึกว่าภรรยาของต้าซือมิ่งคนนี้น่าพอใจมากขึ้นทุกที มีเพียงเรื่องที่ไม่ให้กินคนนี่แหละที่ไม่ค่อยดีเท่าไรนักตี้เซินที่ถูกโยนไปอย่างตามใจชอบก็หน้าดำหน้าแดงทันที “นังสารเลว! อย่าคิดว่าเจ้ามีจักรพรรดิอสูรหนุนหลังอยู่แล้วเจ้าจะทำอะไรก็ได้! รอก่อนเถอะ! อย่าให้ตกถึงมือข้า มิเช่นนั้น…”
เพี๊ยะ! เยี่ยนอวี๋ตบหน้าตี้เซินฉาดใหญ่ นางยิ้มเย็นชา “ปิดปากของเจ้าซะ มิเช่นนั้นศักดิ์ศรีของพ่อเจ้าก็ช่วยเจ้าไม่ได้!”เจ้าคนพวกนี้ ไม่ถามถูกผิด มาถึงก็จะลงโทษอย่างเดียว ใครกันปล่อยให้มีนิสัยเลวร้ายเช่นนี้! คิดว่าตนเองเป็นเผ่าสวรรค์ก็สูงส่งกว่าผู้อื่นรึ!“เจ้า…” ตี้เซินถูกตบจนงงงัน นางชะงักไปแล้ว “เจ้าตบข้า…” ตี้เซินที่ไม่เคยถูกตบตีตั้งแต่เล็กจนโตรู้สึกถึงความเจ็บปวดแสบร้อนบริเวณแก้มข้างซ้าย!“ใช่ ทำไมรึ” เยี่ยนอวี๋ยิ้มเย็นชา “ไม่ตบพวกเจ้าสักทีสองทีคงลืมไปแล้วว่าสามโลกเท่าเทียม! เผ่า
