มันเถอะ!” เอ้อร์เหมาที่มัดตัวนางฟ้าอาวุโสเสร็จก็ลูบหน้าอกตนเอง “โชคดีที่ข้าไม่ใช่คนที่มัดองค์หญิงคนนี้ ไม่เช่นนั้นข้าคงตายไปแล้ว”เสียดายที่การระเบิดของตี้เซินถูกเยี่ยนอวี๋กดทับกลับไปอย่างรวดเร็ว “ความสามารถไม่เลว แต่เจ้าไม่ควรยุ่งเรื่องที่ไม่ควรยุ่ง”เมื่อได้ยินดังนั้น ตี้เซินที่ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงก็หันไปมองเยี่ยนอวี๋ทันที “ข้าเป็นองค์หญิงแดนสวรรค์ เจ้าบุกรุกมาแดนสวรรค์ของข้า ยังบอกว่าข้ายุ่งเรื่องที่ไม่ควรยุ่ง!? นังสารเลว! สังหารข้าตอนนี้เสียเลยดีกว่า มิเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าเสียใจ!”เมื่อคำกล่าวนี้ดังขึ้น… ต้าซือมิ่งที่ถูกเยี่ยนอวี๋บังไว้ก็กำลังจะ‘ออกมา’ เยี่ยนอวี๋กลับตอบอย่างเยือกเย็นว่า “เจ้าข่มขู่ข้ามิได้หรอกแม้จะเป็นแม่หรือพ่อเจ้ามาก็ข่มขู่ข้าไม่ได้!”เมื่อพูดจบ เยี่ยนอวี๋ก็มัดตี้เซินด้วยตนเอง นางยังกล่าวเย็นชาว่า“หากเจ้าเป็นตัวแทนของเผ่าสวรรค์ พวกเจ้าเป็นตัวแทนของเผ่าสวรรค์ในตอนนี้ เช่นนั้นเผ่าสวรรค์ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องดำรงอยู่”นี่คือคำบอกเล่า และคือความในใจของเยี่ยนอวี๋
ครานั้นเหตุใดนางจึงต้องแยกสามโลก ผนึกแดนมืดวิญญาณอสูรไว้เพียงลำพัง เพราะว่าปีศาจในแดนมืดเป็นอสูรกระหายเลือดพวกมันเข่นฆ่าทุกสิ่ง! ไม่เห็นสิ่งมีชีวิตอื่นในสายตา เห็นชีวิตอื่นเป็นสิ่งไร้ค่า แต่เผ่าสวรรค์ในทุกวันนี้ เผ่าสวรรค์ที่เยี่ยนอวี๋เห็น พวกเขาก็ไม่ต่างกันเยี่ยนชื่อเฟิงเป็นเช่นนี้ ท่านเทพผิงเฉิงเป
