ด็กน้อย หากเป็นเด็กน้อยทั่วไปคงตกใจกลัวจนขวัญหายและตายทันที ทว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่าเป็นเด็กน้อยธรรมดาเสียที่ไหน! ดังนั้น…“ตี! ตีมัน!”เด็กน้อยส่งเสียงน้อยๆ ของตนไปทางฝ่ายตรงข้ามโดยไม่ต้องให้ต้าซือมิ่งปกป้องด้วยซ ้าจากนั้นเคร้ง!เพียงค้อนเดียว! ค้อนจิ๋วที่ทุบลงกลางศีรษะของฝ่ายตรงข้ามเข้าจริงๆ ก็ทำให้ขนนกยูงบนหมวกเกราะหักและร่วงลงมาทันทีไม่เพียงเท่านี้…“มา”ต้าซือมิ่งกางฝ่ามือออกคว้าขนนกยูงที่กำลังจะร่วงลงบนพื้นไว้เขายื่นให้เด็กน้อยดั่งสำนวน ‘ยืมดอกไม้ถวายพระ’ ทั้งยังเป็นดอกไม้ที่เด็กน้อยเด็ดมาเองด้วยแต่เด็กน้อยย่อมไม่ใส่ใจ! เขายังคงดีอกดีใจจับขนนกยูงขึ้นมา“ว้าววว…”
แต่ในขณะเดียวกัน แม่ทัพสวรรค์ที่มีไหวพริบดีกว่าท่านเทพผิงเฉิงก็แทงหอกสีแดงในมือออกไปทางต้าซือมิ่งแล้ว “สบประมาทกองทัพสวรรค์ หาเรื่องตาย!”และเมื่อแม่ทัพสวรรค์เริ่มลงมือ ทหารสามพันนายก็ชักทวนออกมาโดยไม่ต้องรอคำสั่งอย่างพร้อมเพรียง เห็นได้ชัดว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี! พวกเขาแทงไปทางต้าซือมิ่งทันใดนั้นเอง…ซู่!หอกยาวที่แม่ทัพสวรรค์แทงออกมากลายเป็นหอกสีเลือดสะพรึงอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายสังหารเต็มเปี่ยม มันแทงทะลวงอากาศเมืองไป๋เฉิง พุ่งไปยังตำแหน่งระหว่างคิ้วของต้าซือมิ่ง“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้อนรน! แต่ค้อนจิ๋วของเขาเพิ่งจะหายไป ไม่สามารถ ‘เรียก’ ใช้มันอีกครั้งได้ทันซู่!หอกยาวสีเลือดแทงลงระหว่างคิ้วของต้าซือมิ่งอย่างแม่นยำ! ทำเอาเด็ก
