น้อยตกใจจนร้องเสียงหลง ทำท่าจะดึงหอกสีเลือดนั่นด้วยมืออันน้อยๆ ของตนเองแล้ว แต่ทุกคนในเหตุการณ์กลับต้องตกใจ
พร้อมกัน! เพราะว่าหอกสีเลือดที่ดูเหมือน ‘แทงโดน’ ต้าซือมิ่งแล้วอันที่จริงยังแทงไม่เข้าเลยสักนิด!ที่น่ากลัวคือ…“เขามิได้ป้องกัน!”“ไม่ใช้ใช้พลังใดๆ!?”“นี่มัน… ใช้พลังกายล้วนๆ?!”เทพบางส่วนของเมืองไป๋เฟิงที่มีสายตาเฉียบแหลมก็อดอุทานออกมาท่ามกลางเหล่าชาวเมืองไม่ได้ เพราะว่าร่างกายของต้าซือมิ่งวิปริตเกินไปแล้ว!ถึงอย่างไรก็เป็นหอกที่แทงออกไปพร้อมกับทหารสวรรค์สามพันนาย! ด้วยพลังพิเศษของกองทัพสวรรค์ พลังที่พวกเขารวบรวม แม้จะเป็นมหาเทพก็ไม่สามารถต้านทานด้วยเนื้อหนังเช่นนี้ได้แต่สุดท้าย…“พวกเขาคือใครกันแน่!?”“ไม่รู้สิ!”“เหมือนว่าจะเก่งมากเลย!”ขาวเมืองไป๋เฟิงรอบทิศต่างรู้สึกว่าท่านเทพผิงเฉิงพวกเขาคงเจอของแข็งเข้าให้แล้ว
ท่านเทพผิงเฉิงสีหน้าพลันเปลี่ยน “แม่ทัพกัว นี่…”“พวกเจ้าคือผู้ใด เหตุใดจึงก่อความรุนแรงในเมืองไป๋เฟิง” แม่ทัพกัวเทาที่สีหน้าเปลี่ยนเช่นกัน เขากลับไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวเท่าไรนัก “บัดนี้ยังไม่แสดงความเคารพข้าอีก จงบอกชื่อเจ้ามา! โทษจะลดลงตามสมควร!”“ฮึ!” เม่ยเอ๋อร์ที่ฟังถึงตรงนี้ก็แสยะยิ้มตอบว่า “เจ้านี่นะ คู่ควรกับการรู้ชื่อของคุณหนูใหญ่ของเราด้วยรึ คู่ควรกับการพูดถึงเรื่องลดโทษรึ”“เจ้า…” กัวเทานัยน์ตาเคร่งขรึมทำท่าจะดุด่าเยี่ยนอวี๋เอ่ยปากขึ้นก่อนว่า “ปิดเมือง”ซู่!ต้นไม้โบรา
