มาในฐานะที่เป็นเทพมาหลายปี นางรักเด็กน้อยของนางมากจริงๆ นาง…“ข้าเกลียดเทพองค์นั้นจริงๆ” เยี่ยนอวี๋พึมพำในอ้อมอกของต้าซือมิ่งด้วยดวงตาที่ร้อนผ่าว แม้แต่เสี่ยวเป่าเพียงหนึ่งเดียวของนางยังกล้าแตะต้อง! นางจะต้องทำให้เทพองค์นั้นเสียใจ!และในครานี้เอง ต้าซือมิ่งที่ฟังน ้าเสียงของภรรยาออกว่าแฝงไปด้วยความคับข้องใจ เกลียดชังและยังเจือไปด้วยความออดอ้อนจึงกอดนางไว้แน่น “ภายในสามวัน เราจับตัวเขาออกมาให้ได้”“ดี!” เยี่ยนอวี๋ไม่อยากรอแม้แต่นาทีเดียวดังนั้นนางจึงไม่ได้ห้ามจิ่วอิงแผลงฤทธิ์ มิหนำซ ้ายังกระตุ้นให้มันดุร้ายยิ่งกว่าเดิม!สำหรับเยี่ยนอวี๋แล้ว ถึงแม้นางจะมีความรับผิดชอบต่อสวรรค์เก้าชั้นฟ้า แต่นางมีความรับผิดชอบต่อเด็กน้อยที่นางคลอดออกมาเองในฐานะมารดายิ่งกว่า!หากว่า… สวรรค์ชั้นเก้าเน่าเฟะจนกลายเป็นอุปสรรคขัดขวางการตามหาตัวร้าย เช่นนั้นนางก็เต็มใจที่จะทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้านี้และสร้างสวรรค์ขึ้นใหม่!หรงอี้ที่รับรู้สิ่งนึกคิดของภรรยาได้ เขาก็บรรจงจูบลงไปที่ระหว่างคิ้วของนาง “ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไร ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า”
จะทำลายสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็ดี! จะขจัดล้างส่วนที่เน่าเสียออกก็ดี… เขาจะอยู่เคียงข้างนางเสมอแม้ประโยคหลัง ต้าซือมิ่งจะไม่ได้พูดออกมา แต่ความเงียบเอาชนะเสียงใดๆ เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ นางจึงกอดชายคนนี้ไว้แน่นเช่นกัน นางชอบความรู้สึกที่นางไม่ต้องพูดอะไร เขาก็รับรู้และเข้าใจได้ทั้งหมดจริงๆ
