องครักษ์ของเจ้าเมืองแห่งเมืองไป๋เฟิงมีเทพชั้นผู้น้อยยี่สิบกว่าองค์ ตบะของพวกเขาไม่ต่างจากเทพไร้ประโยชน์สององค์เมื่อครั้นยังไม่พิการ บุคลิกและพฤติกรรมก็เหมือนกับเทพไร้ประโยชน์สององค์เมื่อครั้นยังไม่พิการ เย่อหยิ่งราวกับคนไม่เต็มบาทเช่นกันดังนั้นองครักษ์เจ้าเมืองแห่งเมืองไป๋เฟิงยี่สิบกว่าองค์จึงถือหอกเล็งไปยังกลุ่มเยี่ยนอวี๋แล้ว “พวกเจ้านี่เองเจ้าโจรกบฏ ฝ่าประตูสวรรค์! ยังไม่รีบคุกเข่าลงอีก!”“ไม่ใช่…” เทพไร้ประโยชน์สององค์จำคนของพวกตนได้ ครั้นอยากจะเตือนให้สหายของเขาเพลาๆ ลงหน่อย มิเช่นนั้นอาจสิ้นชีพได้ แต่แล้วพวกเขายังไม่ทันได้ปริปากกร๊อบ!กร๊อบ แกร๊บ!…เสียงหอกวิเศษในมือของเหล่าองครักษ์เจ้าเมืองแตกหักอย่างต่อเนื่อง ภาพที่เกิดขึ้นพร้อมกันคือ… หอกของเหล่าองครักษ์แตกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว“ย่ามันเถอะ! กล้าดีอย่างไรเอาหอกมาชี้ปู่จิ่วของเจ้า!” จิ่วอิงจ้องเหล่าองครักษ์ด้วยความดุร้ายยิ่งกว่า
“ให้มันรู้เรื่องหน่อย คุกเข่าลงมาเลียพื้นให้ปู่จิ่วของเจ้าเดี๋ยวนี้!หากเลียได้ดี ปู่จิ่วของเจ้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า!”บ้าเอ๊ย!เทพไร้ประโยชน์สององค์ตะลึงงัน พวกเขาไม่เคยเห็นจิ่วอิงย่อมคิดไม่ถึงว่าท่านนี้จะบ้าอำนาจเช่นนี้ ที่สำคัญคือความสามารถของเขายังแข็งแกร่งมากด้วย! ต้องรู้ว่าหอกสิ่งที่องครักษ์ของจวนเจ้าเมืองถือนั้นเป็นอาวุธวิเศษ! อาวุธวิเศษเชียวนะ! แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าปู่จิ่วท่านนี้กลับกลายเป็นเพียงเศษเหล็ก…“ว้าว
