จ้ากลับมาเกิดใหม่หรือ”“เปล่า” กู้หยวนหมิงคิดว่าเขาไม่เหมือนกับเยี่ยนซูซู แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องเหล่านี้ เขาควรจะเตือนนางไว้ก่อน “เจ้าอาจจะคิดว่าชาติที่แล้วเจ้าเคยตั้งครรภ์ กระทั่งแท้งลูก แต่เจ้าไม่เคย สิ่งที่เจ้าแท้งในครานั้นเกรงว่าจะเป็นพรสวรรค์ของเจ้า รายละเอียดเป็นอย่างไรข้าไม่แน่ใจ แต่ในชาตินั้นข้าบังเอิญได้ยินพี่ใหญ่กล่าวถึงเจ้าว่าเจ้า… โง่เขลา ขนาดไม่ได้ตั้งครรภ์ยังไม่รู้ แต่กลับมีพรสวรรค์แข็งแกร่งเช่นนั้น สวรรค์ไม่ยุติธรรม และยังบอกว่าทุกสิ่งของ… ของเจ้าควรจะเป็นของนาง”เรื่องถึงบัดนี้กู้หยวนหมิงก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังหรือไม่พูดอีกแล้วครอบครัวของเขาทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ได้ลง แม้การปริปากจะยากเย็นอย่างไรก็ควรต้องพูดออกมาแล้ว โดยเฉพาะในเวลานี้! เขากลัวว่าทารกน้อยเสี่ยวเป่าผู้น่ารักน่าชังคนนี้จะมีปัญหาจริงๆ และพลาดโอกาสที่ดีที่สุดในการรักษาเพียงเพราะการนิ่งเฉยของเขา“สิ่งที่เขาพูดจึงอาจจะเป็นความจริง ถึงแม้ตอนนี้เสี่ยวเป่าจะดูเหมือนไม่เป็นอะไรเลยก็ตาม” กู้หยวนหมิงไม่อยากให้โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นกับสตรีตรงหน้านี้อีกนางไม่สมควรแบกรับความทุกข์ทรมานเหล่านั้นอีก ชาติที่แล้วนางแบกรับมากเกินไปแล้ว เขาไม่อยากได้ยินเสียงกรีดร้องอันสิ้นหวังของนางและแก้แค้นตนเองที่มิอาจทำอะไรได้โดยการเผาตนเองทั้งเป็น!
ทว่านางรักลูกของนางมากเช่นนี้ หากเสี่ยวเป่าเป็นอะไรไป… กู้หยวนหมิงไม่กล้าคิดต่อไป เขาจึ
