านำตัวฮ่องเต้หยวนคั่งไปแน่นอน อีกทั้งนางยังไม่คิดจะปล่อยร่างเทพ ของเสียงๆ นี้ไปด้วยนางจึงแอบสื่อสารกับอิงหลงโบราณอย่างลับๆ และผนึกสวรรค์และพื้นดินบริเวณนี้ไว้แล้วต้าซือมิ่งย่อมฟังภรรยา เขายังคงถูกตัวฮ่องเต้หยวนทั้งที่อยู่บนพื้นไว้แน่น และฮ่องเต้หยวนคงที่ในบัดนี้ไร้ซึ่งฌานตบะก็ไม่สามารถขยับตัวได้แล้วทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ ฮ่องเต้หยวนดังยังคงตวาดว่า “ทรงอี้! เจ้าไม่ได้ยินสิ่งที่ท่านเทพพูดหรือไง เทียนตี้ต้องการ เจอเรา เจ้ายังไม่ปล่อยอีก! เจ้าจะทรยศแม้แต่เทียน รี?!”“ฮ่องเต้โลกมนุษย์ผู้นี้ถึงจะพูดจาหยาบคาย แต่ก็มีเหตุผล ไม่ว่าอย่างไร เทียนรับรู้เรื่องของคนๆ นี้แล้ว จะ ลงโทษอย่างไรย่อมขึ้นอยู่กับเทียนตี้เป็นผู้ตัดสิน หวังว่าสหายน้อยและ…สาวน้อยท่านนี้อย่าได้ยุ่งเกี่ยว ข้าเองก็เห็นแก่พวกเจ้า
།“ได้ยินหรือไม่! ยังไม่รีบปล่อยเราอีก!” ฮ่องเต้หยวนทั้งที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งฮึกเหิมตวาดเสียงใส่ไม่หยุด ลำบากเขา ผู้ไม่มีพลังแล้วยังตะคอกเสียงดังเช่นนี้ได้ ทำเอาเจ้าตัวน้อยรำคาญจนขมวดคิ้วน้อยๆของตน “น่ารำคาญ!”“จิ๊บๆ!” ลูกไก่ที่ยืนอยู่บนไหล่ของเจ้าตัวน้อยก็บอกว่าไม่ชอบมันเกือบจะบินลงไปอีกฮ่องเต้หยวนดังที่เสียงดังโวยวายแล้วผู้เฒ่าองค์นั้นกลับพูดว่า “สหายน้อยฝึกวิชามารถึงขั้นนี้ ข้างกายยังมีอสูรน้อยแดนมีด ที่เทียนที่ไม่ได้ถามไถ่เรื่อง นี้ก็ถือว่าใจกว้างมากพอแล้ว สหายน้อยอย่าดึงค้นหาตามใจเลย มีแต่จะกลายเป็นค
