วามผิดพลาดใหญ่หลวง”อินสวินอี้ที่ฟังถึงตรงนี้ก็อดพูดไม่ได้ว่า “ชิ! เทียนรู้ทุกเรื่องเช่นนั้นเมื่อครั้งฮ่องเต้หยวนดังทำลายตาอย่า เข่นฆ่าสิ่งมีชีวิตบริสุทธิ์นับพัน ท่านอยู่แห่งหนใด ก่อนหน้านี้ท่านไม่ปรากฏตัว แต่กลับมาในเวลานี้ และยังปรากฏตัว ในยามที่กษัตริย์โหดเหี้ยมถูกจับก่อปัญหากันแน่”พวกข้าอดสงสัยไม่ได้ว่าท่านรับบัญชามาจับเขากลับไปสวรรค์หรือช่วยเหลือเขา
“บังอาจ!” ผู้เฒ่ายังไม่ทันพูดอะไร ฮ่องเต้หยวนดังก็ตวาดใส่“อินสวินอี้! เจ้าโจรกบฏ! ข้ากลับคืนราชสำนักเมื่อไร จะแล่เนื้อเถือหนังเจ้า“เสียดายที่เจ้าไม่มีโอกาสนั้นแล้ว” อินหลิวเฟิงตอกกลับ “วันนี้แม้เทพสวรรค์สูงส่งเพียงใดเสด็จมา ก็ไม่มีผู้ใด ช่วยเจ้าได้ มิอาจยกโทษให้ได้! ดายหมิ่นครั้งก็ไม่พอ!”“เช่นนี้หมายความว่าสหายน้อยไม่ยินยอมส่งฮ่องเต้แดนมนุษย์ให้ข้านำตัวไปใช่หรือไม่” เสียงนั้นมิได้โมโหยังคง พูดอย่างถ่อมตนราวกับไม่ได้คิดจะแย่งฮ่องเต้หยวนดังไปให้ได้ ทว่าไม่ว่าเขามีแผนการอะไร ต้าซือมิ่งที่ดวงตา กลับคืนเป็นสีดา กลิ่นอายรอบกายอันเหี้ยมโหดพลันกลับคืนสู่ความสงบและมั่นคงอีกครั้ง เขาปล่อยพลังใส่ฮ่องเต้ หยวนค้งทันที “ตายเสีย”พูดได้ว่าตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ต้าซือมิ่งก็ไม่ได้สนใจท่านเทพผู้นี้เลย ท่านเทพก็รู้ตัวเช่นกัน แต่เขาก็ไม่คิดว่าถ้าซื้อมิ่งจะลงมือฆ่าคนตามอ้าเภอใจเช่นนี้ครานเอง…ท่านเทพที่ไม่ทันได้ทำอะไรก็กลายเป็นแสงมีขาวในทันใดก่อนจะหายวับเข
