ยว่าเขาถูกย่อจนเหลือเพียงแก่นแท้เถิด”พ่อลูกทั้งสองครอบครัวสีหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามแบบนี้ก็ได้หรือทว่าเยี่ยนอวี๋คิดเช่นนั้นจริงๆ “เสี่ยวเป่าสบายดี ดีกว่าเมื่อก่อนด้วย”
“ไม่ได้ ข้าขอดูหน่อย” เยี่ยนชิงทำท่าจะอุ้มเด็กน้อยอย่างเป็นกังวล จากนั้นเขาก็พบว่า ทุกครั้งที่เขาต้องการอุ้มเด็กน้อยออกมาจากอ้อมแขนของว่าที่ลูกเขย เด็กน้อยมักจะส่งเสียงพึมพำและกอดท่านพ่อของเขาไว้แน่น…“ก็ได้” เยี่ยนชิงทำอะไรไม่ได้ แต่เขาก็รับรู้จากแรงของเด็กน้อยว่าแม้เจ้าตัวน้อยจะตัวเล็กลง แต่เขามีแรงมากขึ้นกว่าเดิม คงจะถูกย่อจนเหลือเพียงแก่นแท้จริงๆเพียงแต่ว่าเยี่ยนชิงเพิ่งจะคิดเช่นนี้ ทางทิศเหนือของสำนักชางอู๋บริเวณตำแหน่งของโยวตูก็เกิดเสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหว?!นี่มัน…
