่งขึ้นมากๆ! อุแว้!ในขณะเดียวกัน…ครอบครัวเยี่ยนอวี๋ปรากฏต่อหน้าทุกคนดัง วิ้ง พ่อลูกทั้งห้าที่กำลังปราชุมกันอยู่นั้นก็ตกตะลึงไป โดยเฉพาะเยี่ยนชิง แต่เดิมเขาคิดว่าบุตรสาวสุดที่รักของเขาคงต้องจากไปหนึ่งเดือนเป็นอย่างน้อยเพราะปัญหาของว่าที่ลูกเขยคนนั้นฟังดูซับซ้อนและร้ายแรงมาก แต่แล้วทั้งครอบครัวกลับปรากฏตัวเช่นนี้ รู้สึกเหมือนฝันไปเลย…อินหลิวเฟิงพึมพำอย่างไม่รู้ตัว “ข้าคิดว่าพวกเจ้าจะเปิดตัวตอนสุดท้ายซึ่งเป็นตอนที่สำคัญที่สุดเสียอีก เพราะบทละครก็เขียนกัน
เช่นนี้ พระเอกที่ยอดเยี่ยมเข้ามาช่วยปราชาชนที่ตกอยู่ในภัยพิบัติในช่วงจังหวะความเป็นความตาย”ไม่ผิดที่อินหลิวเฟิงจะคิดเช่นนี้ เพราะถึงอย่างไรหลังจากที่ผ่านพ้นเรื่องราวมากมาย เยี่ยนอวี๋และต้าซือมิ่งก็กลายเป็นตัวเอกของต้าซย่าไปโดยปริยาย พวกเขาเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้ทั้งแผ่นดินต้าซย่าอยู่รอดได้ทว่าเยี่ยนอวี๋พวกเขาก็ปรากฏตัวแล้ว แต่…“เดี๋ยวนะ นี่คือเสี่ยวเป่าหรือ” หลังจากที่เยี่ยนชิงมองดูบุตรสาวแล้ว เขาก็พบว่าเจ้าตัวน้อยผอมลงและมองไปที่ต้าซือมิ่งด้วยสายตาตำหนิเหมือนกับที่หรงอี้คิดไว้ก่อนหน้านี้ เขาเริ่มสงสัยว่าหรงอี้ทารุณเด็กน้อย เพราะถึงอย่างไรเจ้าตัวน้อยก็ผอมลงไปเยอะมาก รู้สึกราวกับเป็นบาปหนักนัก!ดังนั้นหลังจากที่ทุกคนดึงสติกลับมาจากความตะลึงได้ก็รีบถามว่า “เสี่ยวเป่าเป็นอะไรไปหรือ?!”“ไม่เป็นอะไร” เยี่ยนอวี่พูดได้เพียงว่า “พวกท่านก็คิดเสี
