ะ” เม่ยเอ๋อร์ลุกขึ้นยืนอย่างเด็ดเดี่ยว ถึงอย่างไรเยี่ยนชิงก็จัดแจงเชลยศึกลัทธิเซิ่งเหลียนเรียบร้อยแล้ว นางไม่ต้องคอยป้องกันจิ่วอิงกินพวกเขาแล้ว ทว่าจิ่วอิงที่อาจจะมีหู ‘สิบแปดใบ’ ก็ได้ยินเข้า มันจึงรีบปรากฏตัวในเข้ามาทันที “ให้ข้าปู่จิ่วของเจ้าไปเอง!”ไปแล้วก็ไม่มีคนคอยห้ามเขากินคนแล้ว!แต่เม่ยเอ๋อร์ปฏิเสธทันที “ไม่ได้ คุณหนูใหญ่ให้เจ้าเฝ้าสำนัก”“ข้าไม่สน!” จิ่วอิงโมโหมาก “เจ้าอย่ามาคิดบงการข้า! บอกไว้เลยนะ คนที่บงการปู่จิ่วของเจ้าได้ยังไม่เกิดเลย!” ถึงอย่างไรก็ยังไม่เกิดในโลกใบนี้!“เจ้าแน่ใจหรือ” เม่ยเอ๋อร์มองจิ่วอิงตัวนี้ได้ทะลุปรุโปร่ง เป็นแค่ลูกหนูตัวหนึ่ง ดูน่ากลัวและยังพูดจาโอหัง แต่อันที่จริงขี้ขลาดมากจิ่วอิงมั่นใจมาก “แน่นอน! ครั้งนี้ข้าต้องไปให้ได้! ใครก็ห้ามปู่จิ่วของเจ้าไม่ได้ทั้งนั้น!”เม่ยเอ๋อร์กำลังจะแย้งกลับ ทว่าจิ่วอิงหนีไปแล้ว! มันหิ้วอินหลิวเฟิงและเอ้อร์เหมาวิ่งแจ้นไปทางเมืองหลวงอย่างคนชำนาญทางแล้ว“นี่มัน…” เยี่ยนชิงตะลึงงัน เขาไม่คิดว่าจิ่วอิงจะอาจหาญเช่นนี้!ไม่ขี้ขลาดเลยสักนิด!ทว่าในความเป็นจริง ไม่มีใครบงการจิ่วอิงได้หากต้าซือมิ่งไม่อยู่จริงๆ ส่วนเรื่องกินคน หากไม่ใช่เพราะเม่ยเอ๋อร์คอยเฝ้าทุกวันทุกเวลา มันคงแอบกินไปแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลย!
“เช่นนั้นข้าอยู่เฝ้าสำนักเองเจ้าค่ะ” เม่ยเอ๋อร์ทำได้เพียงพูดเช่นนี้จะไปกันหมดก็คงไม่ได้ หวังเพียงว่าจิ่วอิงจะไม่ได้ไปต่อ นางก็คงต
