ด็กน้อยไว้ ตาของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดง ปรากฏความเหี้ยมโหดพร้อมทำลายล้าง ทำให้เยี่ยนอวี๋หายวับมาทางเขาด้วยเป็นห่วงซู่!ทว่ากลุ่มอักษรศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ออกมาโดยมีเขาเป็นศูนย์กลางก็แยกเขาออกจากโลกภายนอกอีกครั้ง แสงสีม่วงแปรเปลี่ยนเป็นแสงสีแดงไม่หยุดราวกับกระทบกระเทือนไม่น้อย ทว่าเขายังคงอุ้มบุตรของตนไว้ มิได้ปล่อยทิ้งทำให้เยี่ยนอวี๋ที่กังวลถึงขีดสุดรู้สึกวางใจลงเล็กน้อยและทำให้นางรู้สึกอิจฉาเด็กน้อยชั่วเสี้ยวจังหวะหนึ่ง…“พ่อ!” เจ้าตัวน้อยกอดท่านพ่อไว้แน่น เขาแทบจะใช้กำลังทั้งหมดที่มีกอดท่านพ่อของเขาไว้ และส่งเสียงเรียกสุดกำลัง “พ่อ!”“สูญสิ้นเสียเถอะ!” การโจมตีกลับครั้งสุดท้ายของซิมบากลับยังคงคำรามในร่างกายของต้าซือมิ่งอย่างบ้าคลั่ง ราวกับหลอมรวมเข้าไปในทุกอณูของร่างกายเขาแล้ว กระทั่งดูเหมือนว่าซิมบากำลังดูดกลืนเขา
ตี้อั้นเห็นดังนั้นก็ตระหนก “มหาอสูรเทพซิมบาจะสิงร่างหรือ ถูกกลืนไปแล้วยังคำรามได้อีก สมแล้วที่เป็นมหาอสูรเทพในตำนาน!”เมื่อสิ้นเสียงเขา…“หลอม”ต้าซือมิ่งเปล่งเสียงคำหนึ่งออกมาอย่างแหบแห้ง รอบกายของเขาพลันแผ่ซ่านรังสีลึกลับออกมาทำลายพลังของซิมบาจนหมดสิ้นในทันที กลายเป็นพลังเวทอันบริสุทธิ์หลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา“ไม่…”เสียงของซิมบาก็หลงเหลือเพียงเสียงสะท้อนก่อนจะสาบสูญไปอย่างสมบูรณ์ มันที่คิดจะใช้ลักษณะเฉพาะของขุมนรกกลืนกินหรงอี้กลับ สุดท้ายก็ถูกย่อยสลายไป แม้ว่ามันจะ
