“พ่อ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้องเรียกอย่างประหลาดใจปนดีใจ!เขาที่อยู่ใกล้ต้าซือมิ่งมากที่สุดย่อมรับรู้ได้ดีกว่าผู้ใดว่านี่คือพ่อของเขา! พ่อของเขากลับมาแล้ว! พ่อรูปงาม! พ่อแสนดี! พ่อที่ทำอาหารเป็น! เย้ๆ…ความจริงก็เป็นเช่นนั้นเพราะว่าต้าซือมิ่งที่ลุกขึ้นก็เก็บกลุ่มอักษรศักดิ์สิทธิ์ที่ล้อมรอบตัวเขากลับเข้ามาในร่างแล้ว“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบซบเข้าไปในอ้อมอกของท่านพ่อและกอดเขาแน่นทันทีราวกับว่ากลัวว่าพ่อคนนี้จะหายไปและกลายเป็นพ่อดุร้ายคนนั้นอีกเดิมทีต้าซือมิ่งที่กอดเด็กน้อยไว้ไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงอะไร เพราะกระแสน ้าแห่งมรณะที่คลุ้มคลั่งของมหาอสูรเทพซิมบากัดกร่อนลูกไก่สีเหลืองและตี้อั้นแล้วหากไม่ใช่เพราะมีของเหลวโกลาหลของลูกไก่สีเหลืองฝืนต้านไว้ตี้อั้นคงกลายเป็นส่วนหนึ่งของขุมนรกแห่งความมืดไปแล้ว ถือได้ว่ากลับไปยังที่ของตนเอง… ทำเอาตี้อั้นขวัญเสียจนร้องไห้ “ช่วยด้วยยย” อสูรชั้นต ่าผู้น่าสงสาร ประสบเรื่องราวใหญ่โตที่อสูรชั้นต ่าอย่างมันไม่ควรประสบเลยจริงๆ
แต่โชคดีที่…“เนะ!”ต้าซือมิ่งที่ก้าวเท้าออกมาได้ทันท่วงทีก็ระเบิดกระแสน ้าไหลเชี่ยวอันเหี้ยมโหดยิ่งกว่ากระแสน ้าสีเลือดที่คลุ้มคลั่ง มันขับไล่พลังกัดกร่อนของมหาอสูรเทพซิมบาในทันทีตี้อั้นกลับคิดว่ามันกำลังถูกจู่โจมทั้งสองทางจนร้องไห้หาแม่แล้ว“ท่านแม่…” ลูกจะไปหาท่านเดี๋ยวนี้แล้ว ฮือ…ที่น่าเสียดายคือ การถูกทำลายตามที่ตี้อั้นคาดคิดไว้ยั
