งคงไม่เกิดขึ้น เมื่อมันลืมตาขึ้น ทุกอย่างก็ ‘เงียบสงบประหนึ่งทะเลไร้คลื่น’แล้ว ทำเอามันไม่รู้ว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่หรือไม่มหาอสูรเทพซิมบาที่ถูก ‘กระแสน ้าแห่งมรณะ’ โจมตีจนล่าถอยก็สร้างดวงตาสีเลือดขนาดยักษ์ขึ้นมาใหม่ มันจ้องมองชายที่ตื่นขึ้นมา เอ่ยชัดถ้อยชัดคำว่า “เจ้าไม่ใช่เขา!”เท่าที่มหาอสูรเทพซิมบาดูแล้ว แม้ชายตรงหน้าคนนี้ใช้พลังทำลายล้างอันโหดเหี้ยมได้เช่นกัน แต่กลับต่างจากจักรพรรดิอสูรที่เคยบดขยี้มันจนหายใจไม่ออกอย่างสิ้นเชิง! ไม่ใช่คนเดียวกันเลย!ทว่าต้าซือมิ่งที่ถูกตัดสินเช่นนั้นก็ไม่ได้ตอบ เขาจับเด็กน้อยในอ้อมอก เพราะว่าเขารู้สึกได้ว่าเด็กน้อยตัวเล็กลงแล้วและยังเล็กลงไปค่อนข้างมากทีเดียว ทำให้ต้าซือมิ่งต้องอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาและเขาก็
พบว่าลูกอวบอ้วนคนเดิมกลับไปเป็นเด็กตัวน้อยเมื่อครั้งก่อนที่ต้าซือมิ่งจะเจอเขาตามคาด“พ่อ! พ่อ!” เด็กน้อยยังยื่นมือนุ่มนิ่มออกไปอยากจะจับหน้าท่านพ่อทว่ามหาอสูรเทพซิมบาเดือดดาล “บัดซบ!”ครืน…เสียงขุมนรกสั่นไหวดังขึ้นในทันที! ทันใดนั้นซิมบาก็ปรากฏกายขึ้นด้านหลังต้าซือมิ่ง กรงเล็บแหลมคมนับไม่ถ้วนยังยื่นออกมาจากม่านตาสีเลือดคู่นั้น มันพุ่งไปหวังกราชากท้ายทอยของต้าซือมิ่ง“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตกใจ!ต้าซือมิ่งหันไปซัดฝ่ามือใส่ทันที คลื่นแสงสีเลือดพุ่งเข้าใส่และฉีกทึ้งกรงเล็บแหลมคมนับไม่ถ้วนของซิมบาจนแหลกเป็นเศษซาก!“ตาวิเศษกลืนนภา!” ซิมบาใช้ท่าไม้ตายในตอ
