นสุดท้าย มันกลายร่างจากดวงตาเป็นเลือด โถมใส่คลื่นแสงสีเลือดของต้าซือมิ่งเสียงดัง แซ่ดๆ กัดกร่อนจนเกิดควันโขมงไปทั่ว“เจ้าไม่ใช่เขาจริงๆ ด้วย! อ่อนแอไปมาก!” ซิมบาได้ใจใหญ่ มันคิดว่าได้โอกาสแล้ว! เลือดของมันลอดเข้าไปในรูขนาดเล็กที่เน่าเปื่อยกลายเป็นมือนับไม่ถ้วนฉุดกราชากไปทางต้าซือมิ่งและมันก็จับต้าซือมิ่งได้จริงๆ
เพียงแต่ว่า…“แย่แล้ว!”มหาอสูรเทพซิมบาที่จู่ๆ รู้สึกเสียวสันหลังวาบก็ส่งจิตสัมผัสไปยังด้านหลังในขณะเดียวกัน…“แตก”ต้าซือมิ่งปรากฏตัวข้างหลังซิมบา เขาซัดหมัดที่รวบรวมพลังไว้แต่แรก หมัดที่ทรงพลังกว่าเดิมซัดใส่เลือดเหนียวหนืดนั้นเพียะ!ปัง!หยดเลือดข้นหนืดนับไม่ถ้วนกระเด็นกลายเป็นสายฝนสีเลือดกระจายตัวออกไป“วอนหาเรื่องตาย!”หยดเลือดกลายเป็นซิมบานับไม่ถ้วน พวกมันล้อมต้าซือมิ่งไว้ทันทีเยี่ยนเสี่ยวเป่ากอดท่านพ่อของเขาไว้แน่น รู้สึกตื่นเต้นเป็นบ้า“ลุย!”
ซู่!ลวดลายศักดิ์สิทธิ์ในร่างของต้าซือมิ่งปะทะหยดเลือดเหล่านั้นตัวต่อตัวตามเสียงของเด็กน้อยทันที ทำเอาซิมบาตะลึงงันและกรีดร้องไม่หยุดและในขณะนี้เอง ลูกไก่สีเหลืองและตี้อั้นก็ถอยห่างไปอยู่ข้างกายเยี่ยนอวี๋แล้ว ส่วนเยี่ยนอวี๋นั้นไม่ได้ขยับ นางกำลังมองต้าซือมิ่งมิได้ยื่นมือเข้าช่วยเพราะนางรู้ว่าเขาทำได้เช่นที่เคยให้สัญญากับนางเขากลับมาแล้ว เขาหลอมรวมร่างพลังของเขากลับเข้าไปในร่างกายของเขาแล้ว เขากลับมาอย่างปลอดภัย มิได้ผิดคำพูด“สุดยอด!” ตี้อั