“รังแกกันเกินไปหน่อยแล้ว!” ซิมบาโมโหจนอยากจะอาเจียนเป็นเลือดออกมา แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อเลือดของมันถูกต้าซือมิ่งดูดกลืนไป ไม่เหลือไว้ให้มันสักหยดเดียว ทว่า… แม้ซิมบาสุดยอดมหาอสูรเทพในตำนานถูกกลืนกิน แต่ก็ยังไม่สลายไปโดยสิ้นเชิง มันยังคงโจมตีกลับอย่างดุดัน “อสูรกลายร่าง! คิดจะให้ข้าตาย! เจ้าก็อย่าคิดจะได้อยู่ดี!”“ระวัง!” เยี่ยนอวี๋สัมผัสได้ชัดว่า ฤทธิ์เดชที่ซิมบาแผลงออกมาคือพลังกัดกร่อนจิตวิญญาณ มันคิดจะใช้ความชั่วร้ายของขุมนรกแห่งความมืดที่กระหายเลือดและเหี้ยมเกรียมทำลายจิตวิญญาณของต้าซือมิ่งสำหรับต้าซือมิ่งที่เพิ่งหลอมผสานร่างพลังและอาจจะยังไม่สามารถควบคุมให้เสถียรได้ ฤทธิ์เดชเช่นนี้ย่อมเป็นภัยคุกคามที่อันตรายยิ่งนัก ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้เขาก็เกือบจะถูกร่างพลังโหดเหี้ยมของตนเองกลืนกินเห็นได้ชัดว่าจุดประสงค์ของซิมบาคือต้องการทำลายต้าซือมิ่งให้เหลือเพียงร่างคลุ้มคลั่งที่เหลือเพียงการเข่นฆ่าไร้สติใดๆ อีก! หรือก็คือมหาอสุรกายชั้นยอดที่ควบคุมได้โดยขุมนรกเท่านั้นความคิดเช่นนี้ชั่วร้ายยิ่งนัก แต่เยี่ยนอวี๋ห้ามไม่ทันแล้ว เพราะว่ามหาอสูรเทพซิมบาในบัดนี้ถูกต้าซือมิ่งกลืนกินเข้าไปในร่างกายเขาแล้ว ใครก็ห้ามไม่ทัน ดังนั้น…
ปัง!เยี่ยนเสี่ยวเป่าได้ยินเสียงเคลื่อนไหวรุนแรงจากในร่างกายของท่านพ่อ ทำเอาเขาตกใจจนรีบกอดพ่อไว้แน่นและร้องเรียกไม่หยุด“พ่อ! พ่อ!…”ต้าซือมิ่งที่มือข้างหนึ่งอุ้มประคองหลังเ