แห่งความมืดกลายร่าง!” เมื่อมหาอสูรเทพซิมบาจับได้ว่าต้าซือมิ่งวอกแวก มันก็รวบรวมพลังขุมนรกซัดใส่ต้าซือมิ่งอย่างบ้าคลั่ง โดยเฉพาะจุดอ่อนของเขา นั่นก็คือเด็กน้อยที่เขาอุ้มไว้“อ้ะเนะ!” เด็กน้อยที่ซบหน้าเข้าไปในแผ่นอกของท่านพ่อก็เขย่งเท้าไม่หยุด เห็นได้ว่าเขาก็รู้สึกตระหนก ทว่าขาน้อยๆ ที่อยู่ไม่นิ่งของเขาก็ถูกท่านพ่อของเขาจับไว้อย่างรวดเร็ว หากยังดิ้นอีก ผ้าคาดเอวของเขาคงหลุดลุ่ยออกหมดแล้ว
ส่วนการโจมตีด้วยขุมนรกแห่งความมืดของมหาอสูรเทพซิมบาก็ย่อมไร้ผลใดๆเหตุการณ์เป็นเช่นนี้… ตี้อั้นและลูกไก่สีเหลือง รวมถึงเยี่ยนอวี๋พวกเขาได้ประจักษ์ด้วยตาตนเองว่า…เมื่อคลื่นขุมนรกแห่งความมืดอันบ้าคลั่งโหมซัดดังครืนราวกับแส้น ้าเฆี่ยนไปทางต้าซือมิ่ง เขาก็‘กลืน’ มันลงไปทันทีใช่แล้ว กลืนลงไป“เอ่อ!”ตี้อั้นตกตะลึงอ ้าอึ้ง! ลูกไก่สีเหลืองก็เบิกตาโพลง!เยี่ยนอวี๋กลับไม่รู้สึกแปลกใจ นางกลับมั่นใจได้ว่าเขาสามารถนำพลังของร่างพลังตนเองมาใช้เองได้แล้วผู้ที่เพียงแค่ร่างพลังก็สามารถหลอมรวมกับขุมนรกแห่งความมืดได้ สำหรับเขาแล้วการจู่โจมใดๆ ด้วยขุมนรกแห่งความมืดย่อมไร้ผลกระทั่งพูดได้ว่าเขาคือผู้ไร้เทียมทานในขุมนรกแห่งความมืด! ดังนั้นมหาอสูรเทพซิมบาถูกลิขิตไว้แล้วว่าต้องพ่ายแพ้ทว่าซิมบาไม่ยอมรับความจริงเรื่องนี้ “เป็นไปไม่ได้!”เป็นไปได้อย่างไร!
“เจ้าดูดกลืนพลังขุมนรกแห่งความมืดได้อย่างไร!” ในดวงตาสีเลือดของซิมบาเต็มไปด้วยเ
