เหล่านั้น“อ้ะเนะ?!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเองยังตกใจ “หายไป จริงๆ ด้วย!”เยี่ยนอวี๋ลูบศีรษะโล้นของเขากำชับว่า “ใช่แล้ว แค่นี้ก็พอแล้วแม่ไปสู้กับปีศาจต่อนะ เสี่ยวเป่าช่วยพ่อเจ้าเช่นนี้ต่อไปนะ”“ขอรับ ต้อง ต้องปกป้องแม่ด้วย!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่า ข้าเก่งที่สุด!เยี่ยนอวี๋จูบใบหน้านุ่มๆ ของเด็กน้อย “อย่าฝืนตัวเองเกินไปล่ะแม่เองก็เก่ง ไม่เป็นอะไรหรอก”“ขอรับ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ทำให้เขาน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ ทำเอาเยี่ยนอวี๋อดจูบเด็กน้อยอีกสองสามทีไม่ได้
ทว่าในครานี้เอง ต้าซือมิ่งก็เปลี่ยนไปอีกแล้ว หัวสีแดงเพลิงของเขาจู่ๆ ก็พลันเปลี่ยนเป็นสีม่วงอร่ามจนเกิดเสียงดัง ฟู่ ในทันที?“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตะโกนสุดเสียง “พ่อ! พ่อออ…”