บกายของเขาตามคาด เห็นได้ชัดว่ามหาอสุรกายเหล่านี้คงถูกเขา ‘อัญเชิญ’ มา?!หากเป็นเช่นนั้น เยี่ยนอวี๋สีหน้าเคร่งขรึม “เจ้าลูกไก่ ประเดี๋ยวเจ้าต้องแสดงพลังอย่างสุดความสามารถนะ เรามาช่วยกันปกป้องนายท่านของเจ้า หรือก็ถือได้ว่าเป็นพ่อของเจ้ากันเถอะ”“พ่อ?” ลูกไก่สีเหลืองรีบหันไปมองต้าซือมิ่ง “พ่อจริงๆ หรือ?”เยี่ยนอวี๋พูดได้เพียงว่า “พลังส่วนหนึ่งของเจ้ามาจากเขา หรือก็คือเขาเป็นผู้คนมอบให้ แต่หากจะคิดเช่นนี้ เจ้าน่าจะมีพ่ออีกสามคน”“จิ๊บ?” ลูกไก่สีเหลืองไม่เข้าใจ“เรื่องมันยาว เอาเป็นว่าปกป้องนายท่านของเจ้าให้ดี” เยี่ยนอวี๋พูดได้เพียงเท่านี้ ถึงแม่เจ้าลูกไก่ฉลาดดี แต่มันยังเล็กจึงมิอาจเข้าใจได้ว่าพ่อสี่คนหมายความว่าอะไรทว่าเหมือนกับว่าลูกไก่สีเหลือง ‘สามารถ’ เข้าใจ เพราะมันพูดขึ้นว่า “อ๋อๆ! พ่อใหญ่คือนายท่าน ยังมีพ่ออีกสามคน พวกเขาคือใครหรือขอรับ”
“…ไว้ข้าจะพาเจ้าไปหา” เยี่ยนอวี๋มิอาจจินตนาการภาพเช่นนั้นได้เลยลูกไก่สีเหลืองดีอกดีใจ “เยี่ยมไปเลย!”แต่เด็กน้อยคัดค้าน “พ่อบอก ไม่ใช่พ่อ!”“พอได้แล้ว หยุดพูดเรื่องพ่อก่อนเถอะนะ มาพูดเรื่องมหาอสุรกายที่อยู่ข้างหน้านี้ก่อนเถอะ!” ครานี้ตี้อั้นอยากจะร้องไห้จริงๆอีกทั้งมันยังเขยิบตัวมาใกล้เยี่ยนอวี๋อย่างไม่เกรงกลัวต้าซือมิ่งแล้วโฮก!โฮกกก…มหาอสุรกายส่งเสียงคำรามเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ส่องประกายออกมาจากต้าซือมิ่งเผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แปล
