ยวเป่าที่เมื่อครู่นี้ยังกลั้นน ้าตาไว้ได้ดีก็รีบจับศีรษะของตนเอง จากนั้นเขาก็พบว่าผมหายไปหมดแล้วจริงๆ“แงงง”เยี่ยนเสี่ยวเป่าปล่อยโฮ!เยี่ยนอวี๋รีบจูบเด็กน้อยสองสามที “เสี่ยวเป่าไม่ร้อง อาจจะแค่หดกลับไป เดี๋ยวก็งอกขึ้นมาใหม่ ไม่ร้องนะไม่ร้อง”
“จริงหรือ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าน ้าตาไหลพราก “งอกใหม่หรือ”เยี่ยนอวี๋ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรนัก เพราะนางเองก็ไม่เคยเจอผมที่งอกมาแล้วยังหดกลับไปได้… แต่นางจำเป็นต้องตอบอย่างหนักแน่นว่า “ใช่จ๊ะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าจึงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย ทว่าเขาก็พบในทันทีว่า…“อ้ะเนะ?!”ไม่คันแล้ว? อีกทั้งไม่เพียงไม่คันแล้ว แต่ยัง…“อืม!”
