“หรงอี้!”เยี่ยนอวี๋อุทานด้วยความตระหนก!“ผสาน”เสียงอันนุ่มนวลดุจเสียงเครื่องดนตรีกู่เจิงของต้าซือมิ่งกลับแสดงให้เห็นได้ชัดว่าเขาเตรียมการไว้แต่แรกแล้ววิ้ง!ยันต์ศักดิ์สิทธิ์สีม่วงทองปรากฏบนหน้าอกของเขาอย่างแจ่มชัดในจังหวะที่ต้าซือมิ่งผมแดงปล่อยมือลง ทำให้ ‘เขา’ และการจู่โจมทั้งหมดของ ‘เขา’ ถูกควบคุมไว้สถานการณ์เช่นนี้ทำให้เจ้าตัวน้อยที่เพิ่งมุดออกมาจากอ้อมอกของท่านพ่อและท่านแม่ตะลึงงัน “พ่อ? พ่อปลอม?” พ่อสองคน?เหมือนกันมากเลย!เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เพิ่งได้เห็นต้าซือมิ่งหัวแดงเป็นครั้งแรกก็ตะลึงกับความเท่ห์ของต้าซือมิ่งหัวแดงและต้าซือมิ่ง พวกเขาก็เหมือนกันราวกับแกะ ยกเว้นสีดวงตา สีผมและบุคลิก! ทำเอาเยี่ยนเสี่ยวเป่าเบิกตาโตมอง ‘พ่อ’ ทั้งสองไปมาไม่หยุด
เยี่ยนอวี๋อุ้มเด็กน้อยและพาลูกไก่และตี้อั้นถอยไปอยู่อีกฝั่งอย่างรวดเร็ว เพื่อให้ต้าซือมิ่งแสดงศักยภาพได้อย่างเต็มที่ และนางยังกำชับต้าซือมิ่งว่า “ระวังตัวด้วย!”“อืม” หรงอี้ขานตอบเบาๆ เขาหันไปมองร่างพลังของตนเองดวงตาสีแดงของฝ่ายหลังหรี่ลงเล็กน้อย จากนั้น…จู่ๆ ต้าซือมิ่งหัวแดงคนนี้ก็สลายไปดัง ปัง ทำเอาเด็กน้อยตกใจจนร้อง ‘อ้ะเนะ’ ออกมา! เยี่ยนอวี๋เองก็หรี่ตาลง “ยังไม่ใช่ ‘เขา’ ? เป็นเพียงภาพลวงตา!?”“ใช่แล้ว” หรงอี้ยืนยัน ในขณะเดียวกันเขาก็ลอยตัวขึ้นกลางอากาศใช้นิ้วสลักยันต์ศักดิ์สิทธิ์สีม่วงทองรอบกายด้วยท่วงท่าอิสระ สีหน้าเคร่งขรึมเยี่ยนอวี๋จึง
