ทุเรียน!“!”พิกซีนิ่งงันในทันใดเยี่ยนอวี๋ที่แต่เดิมจะออกโรงเองก็ชะงักเล็กน้อย เพราะหรงอี้ในยามนี้ทำให้นางรู้สึกถึงเพียงความเหี้ยมเกรียม เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างความรู้สึกเช่นนี้เป็นความรู้สึกเดียวกันกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับ‘ต้าซือมิ่ง’ อีกคน ทำให้นางอดขมวดคิ้วงดงามขึ้นไม่ได้ นางส่งเสียงเรียกเบาๆ อย่างเป็นห่วงไม่ได้ “หรงอี้”“พ่อ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก็เรียกอย่างเป็นห่วงลูกไก่สีเหลืองเองก็เรียกตาม “นายท่าน?”ส่วนต้าซือมิ่งเขาก็ยื่นมือไปอุ้มเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมอกของภรรยาเข้ามาในอ้อมอกของตนเอง เขายังคงทำอย่างคุ้นเคยและอ่อนโยนดังเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา ทำให้เยี่ยนอวี๋ที่คอยสังเกตลอบถอนหายใจโล่งอกในขณะเดียวกัน พิกซีที่ตั้งสติขึ้นได้ มันก็ถอยกรูดทันที “พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” ส่วนคิเมียราก็ถอยกลับไปอย่างไม่ลังเลเช่นกัน
ถึงแม้พวกมันไม่รับรู้มาก่อนว่าฝ่าบาทที่เพิ่งเข้าไปในขุมนรกมืดมิดนั้นออกไปตั้งแต่ตอนไหน แต่พวกมันก็จำใจต้องยอมรับ ถึงอย่างไรความสามารถของฝ่าบาทไม่ใช่สิ่งที่พวกมันประเมินได้ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นพิกซีหรือคิเมียรา พวกมันก็ถอยไปอย่างเงียบๆไม่รู้สึกสงสัยเลยสักนิด เพราะว่าพวกมันมั่นใจว่านี่คือฝ่าบาทของพวกมันจริงๆ!ดังนั้น แม้แต่ตี้อั้นที่เพิ่งสลบไปก็ฟื้นขึ้นมาพร้อมกับพิกซีที่ถอยกลับไปแล้ว เมื่อตี้อั้นลืมตาขึ้น มันก็พบว่าคิเมียราที่น่ากลัวและพิกซีประหลาดตัวนั้นหายไปแล้ว “นี่มัน…”ตี้อั้นที่งุ
