นงง มันรู้สึกงุนงงมากจริงๆ “เมื่อครู่นี้ข้าน้อยตาฝาดไปหรือ”“เปล่า” ลูกไก่สีเหลืองตอบอย่างมั่นใจ ในขณะเดียวกันก็แอบข้างหลังเยี่ยนอวี๋อย่างกล้าๆ กลัวๆ เพราะว่าต้าซือมิ่งหรงในบัดนี้ทำให้มันรู้สึกกลัวมาก ราวกับเป็นความยำเกรงที่เกิดจากสัญชาติญาณทำให้มันเกิดความรู้สึกเช่นนี้ตี้อั้นเองก็เพิ่งตั้งสติได้อย่างเชื่องช้า ก่อนจะขาอ่อนต่อไป “ท่านนี้…” มิใช่เทพหรือ ทำไมเพียงพริบตาเดียวก็กลายเป็นมารแล้ว อีกทั้งยังเป็นสุดยอดมหาอสูรอีกด้วย!?
“นายท่านบอกให้สองตัวนั้นถอย พวกมันก็ถอยทันที” ลูกไก่สีเหลืองอธิบายด้วยความตื่นเต้นจนตัวสั่น และยังอุทานอย่างอดไม่ได้ว่า “นายท่านเก่งจังเลย!”“ใช่! พ่อ! เก่ง!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก็คิดว่าท่านพ่อรูปงามเก่งมาก!จนม้วนตัวไปมาในอ้อมอกท่านพ่อแล้วหรงอี้กอดเด็กน้อยที่ตื่นเต้นไว้และมองไปที่ภรรยาที่อยู่ข้างกาย“ทำให้เจ้าเป็นห่วงหรือ”เยี่ยนอวี๋ที่เป็นห่วงจริงๆ ก็กอดชายตรงหน้าพร้อมเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมอกของเขาไว้ทันที จนถึงบัดนี้นางก็เพิ่งรู้ว่าชายคนนี้วางแผนไว้แต่แรกแล้ว มิเช่นนั้นพลังการต่อสู้ของจอมมารสวรรค์สองตัวนี้ คงหนักหนาเอาการปฏิกิริยาเช่นนี้ของนาง… ทำให้หรงอี้หวั่นไหวยิ่งกว่าคำตอบใดๆต้าซือมิ่งอยากจะกอดนางกลับ ครั้นเขาเพิ่งยกมือขึ้นก็ถูก ‘สั่ง’ห้าม “อย่าขยับ”ต้าซือมิ่งชะงักเล็กน้อย เขาสัมผัสได้ว่าปฐมราชินีเยี่ยนออกแรงกอดเขาแน่นขึ้นกว่าเดิม เขาจึงหยุดนิ่ง ใบหน้าและมุมปา
